Səlim onun otağına gəlməyə. Addım səsləri onun otağından uzaqlaşmağa başladı və qapı səsi eşidildi."Aha ,demək, Səlim öz otağına getdi" -deyə düşündü. Tez fürsətdən istifadə edərək pillələri endi. Gülnarə xalanın: "Qızım səhər yeməyi yeməyəcəksən?"- sualına tələsik :"ac deyiləm", - deyib evdən qaçaraq çıxdı. Maşınına əyləşmək istəyəndə açarı otağında unutduğunu xatırladı. Alnına astadan vuraraq: "Axx necə yaddan çıxardım?"-dedi. Sonra öz-özünə düşünməyə başladı: "Bəlkə, heç içəri girməyib, taksi ilə gedim...Yox. Bu necə ola bilər?Özünə gəl, Aylin. Sonuna qədər Səlimdən qaça bilməzsən axı". Cürətini toplayıb evə girəndə Səlim də bayıra çıxırdı. Qapını açmaq istəyəndə Səlim bayıra çıxmaq üçün qapını açdı. Aylinin qapını açmaq üçün qalxan əli havada qaldı. Bir anlıq donub qaldı. Dili topuq vurmağa başladı:"Məəən.məən".Səlim də ona baxaraq:"Nəsə olub? "-dedi.
Aylin bütün cəsarətini toplayıb:"Səlim, mən çox üzr istəyirəm. Mən dünən çox içdim. Necə oldu, heç inan, özüm də bilmədim. Mən çox utanıram. Bağışla məni. Dünən özümü axmaq kimi apardım. Rəzil etdim özümü", -dedi və çaşqın baxışlarla Səlimin dilindən çıxacaq sözlərə hakim kəsildi. Səlim isə çox quru şəkildə: "Mən yaddan çıxarmışam artıq. Amma bundan sonra çalış,içmə",-dedi. Və maşınına minib getdi. Aylin isə onun arxasınca əsəblə: "Ayyy"-deyib Səlimin ağzını əyməyə başladı:"Mən yaddan çıxarmışam. Amma bundan sonra içmə ". Sonra ciddi amma bir o qədər də gülməli bir sima ilə:"Səndən soruşan deyiləm içəndə, mister qaraqabaq. Mənə dərs keçməyinə bax sən bunun. . Əsl öküzdü. Hissiyyatsız",- deyərək evə girdi.
Yol boyu Səlim ancaq güldü. İş yerində də Samir onu sual atəşinə tutmağa başladı ki, nə baş verib? Niyə ağzı qulaqlarındadır? Bir cavab ala bilmədiyini görüb özü danışmağa başladı
-Heç soruşmursan dünən qardaşın nə etdi?
-Nəyi nə etdi?
-Ohoo, Səlim bəy, sizin ağıl tamam uçub ki. Nigarı deyirəm də.
-Hə, hə, anladım. Nə oldu ki?
-Dünən mən aparacaqdım Nigarı evə. Nə illah etdim, razılaşmadı. Axırda da bir