çıxdı evdən.
Nigar onun arxasından baxdı.
-İnkar edəcək qədər çox sevirsən, demək, onu",- dedi və qapını bağladı. Amma fikri rəfiqəsində qaldı.
Aylin bayıra çıxdıqdan sonra bir müddət piyada getdi. Tərslikdən qarşısına taksi də çıxmadı. Artıq axşam 10u keçmişdi. Ətraf qaranlıq idi. Aylin artıq indi özünə gəlməyə başlamışdı və hürkürdü ətrafdan. Qaranlıq onu vahimələndirməyə başladı. Bu vaxt qabaqda üç dörd nəfər oğlanın dayandığını gördü. Aylin qorxmağa başladı. Sürətlə ordan keçməyə çalışdı. Ancaq oğlanlar onun ardından gəlməyə başladılar. Aylinə çatıb sataşmağa başladılar.
-Gözlə də, gözəlçə,-dedi biri. Aylin qaçmağa başladı. Amma onlar Aylinə çatmışdı. Onlar Aylinin köynəyinin yaxasını dartışdırmağa başladılar:
-İndi sənə unudulmaz anlar yaşadarıq.
Aylin isə qışqıraraq kömək çağırırdı. Bir anlıq özü də anlamadan onların əlindən çıxdı. Və qaçmağa başladı. Maşının işığını görüb qorxdu. Az daha maşın onu vuracaqdı.

Həyat məni çox sınadı bu yaşda.
Dərdə salıb gözlərdən aldı hirsin.
Qoymadı ki, ağıl qalsın bu başda.
Mən sevdim,məni də qoy biri sevsin.

5-ci hissə. (Afət Dəniz)

Həyatda heç nə səbəbsiz olmaz. Başımıza gələn hansısa bir uğursuz hadisə, bəlkə də, hansısa bir uğurun başlanğıcdır. Pis bir hadisə olar və o an ətrafında olan insanları tanıyarsan. Bir sözlə, həyat hələ çox şey göstərəcək... Bu hələ başlanğıcıdır.

Son anda əyləci basdığı üçün Aylinə heç nə olmamışdı. Maşından tez düşən sürücünü görən Aylin ona doğru yeridi və sadəcə :
-Səlim,-deyə bildi və ani hərəkətlə Səlimi qucaqladı. Üstü başının yırtıq halda olduğunu, özünün isə qorxduğunu görən Səlim də Aylini möhkəmcə qucaqladı. Bu vaxt qaçaraq gələn həmin o oğlanları gördü. İndi artıq hər şey Səlimə aydın idi. Gələnlərin üstünə doğru yeriyərək ani hərəkətlə birini yumruqla yerə sərdi. Digərləri bunu görüb Səlimə doğru yerisələr də,Səlimə sadəcə bir iki dəfə vura bilmişdilər. Səlim isə onları eşşək sudan gələnə qədər yaxşıca əzişdirmişdi. Özlərini zorla Səlimdən qurtarıb qaçıb