qaldı. Bu vaxt Sara zəng etdi. Səlim telefonun səsini alıb sakitcə otaqdan çıxdı.
-Hə, Sara.
-Səlim, noldu? Necəsən.?
-Yaxşıyam . Necə ki? Noldu ki?
-Necə ki, nə oldu? Zəng gəldi sənə, heç nə demədən getdin.
-Hə, hə onu deyirsən?Bir işim vardı, - dedi və Aylinin aralı qalan qapısından içəri baxdı.
-Həll etdin işini?
-hə, canım, hər şey yolundadır. İndi izninlə yatmaq istəyirəm. Yorulmuşam.
-Yaxşı, canım mənim, yat, dincəl. Gecən xeyrə.
-Sənin də.
Səlim otağına gedib yatmağa çalışsa da, yata bilmədi. Axırda aşağı düşdü. Mətbəxdə oturub çay içdi. Yenə bir az fikir apardı onu. Sonra salona gəldi. Kamodun üstündəki evlilik şəklinə sataşdı gözü. İşgüzar fotoqraf toydan sonra bir şəkli çərçivələdib onlara toy hədiyyəsi olaraq digər şəkillərlə birlikdə göndərmişdi. İndi də Səlim qeyri-ixtiyari həmin şəkli alıb baxmağa başladı. Fotoqraf bu şəkli hansı arada çəkmişdisə, afərin ona. Düzdür, burda gülümsəmirdilər. Gülümsəməsələr də,bu şəkildə ikisi də bir- birinə baxarkən düşmüşdü. Evliliklərinin saxta olduğunu bilməyən biri o şəklə baxanda onların bir-birinə böyük məhəbbətlə bağlandığını sanardı. Şəkli yerinə qoyub divanda oturdu. Televizorda hansısa bir çinli oğlanın kinosu gedirdi. Ona baxmağa başladı. Televizora baxsa da, fikri haralarda idi, Allah bilir. Elə burada yuxuya dalmışdı. Birdən səhərə yaxın adını eşitdi.
-Səlim, oyan. Səlim.
Kimsə qoluna toxunaraq onu oyadırdı. Birdən gözünü açdı. Aylin baş ucunda oturub onu oyadırdı. Tez- tələsik yerində dikəldi.
-Aylin?? - gözünü ovxalayıb, - nəsə olub?-dedi və yerində dikəldi.
-Yox, yox. Heç nə olmayıb. Burda yatıb qalmısan. Sabah oyananda belin ağrıyar. Oyatdım ki, gedib yerində yatasan.
-Saat neçə olar?-dedi.
-4ə 5 dəqiqə qalıb.
-Yaxşı, indi gedirəm..
Aylin qalxıb otağına qalxanda soruşdu:
-Sən nəcəb oyanmısan, Aylin?
-Su içməyə oynamışam, - dedi və pilləkənlə tərəf getdi.
- Lap yaxşı,-ayağa qalxdı, - mən də gedim yatmağa.
Pilləkəni birlikdə qalxdılar. Aylin bütün beynini gəmirən sualı, axır ki,