, dilindən çıxardı:
-Səlim, səndən bir şey soruşmaq istəyirəm.
-"Nə? "-dedi maraqla.
-Sənin orda nə işin var idi?
Aylinin dediyi "ora" bilindiyi kimi Aylinin son anda təcavüzdən qurtulduğu həmin o yer idi.
-Nigar zəng etdi. Mənə səninlə arasında problem olduğu üçün sənin ordan getdiyini dedi. O küçənin elə də sakit küçə olmadığını və sənin üçün narahat qaldığını dedi.
-Demək, Nigar. Sənin nömrəni hardan bilib ki?
-Bilmirəm. Soruşmadım.
-Anladım. Demək, təsadüfən orda deyildin.
-Aylin, başqa birisi də olsaydı, mən onu tək qoymazdım. Köməyim dəyərdisə, köməyimi əsirgəməzdim.
-Anladım, - dedi və otağına girmək üçün qapını açdı. Hərəsi öz otağına girərkən bir anda ikisi də çevrildi. Eyni anda:
-Gecən xeyrə qalsın, -dedilər. İkisi də gülümsədilər, içəri girdilər.
Səhəri gün Aylinin "Yox lazım deyil. Özüm gedərəm" inadına əhəmiyyət verməyən Səlim :"Bu günlük mən aparacam səni. Artıq söhbət istəmirəm", - dedi. Üst geyimlərini geyinib çölə çıxdılar. Maşında Aylin də, Səlim də eyni anda radionu açmaq istəyəndə əlləri bir-birinə toxundu. İkisi də özünü itirdi, göz- gözə gəldilər. Aylin əlini radiodan çəkib üzünü pəncərə tərəfə çevirdi. Səlim radioda mahnı qoydu. Mahnı da nə mahnı?Toyda məcburi rəqslərinin mahnısı. "Beni çok sev". Mahnını eşidəcək Aylin tez çevrildi,Səlimə baxdı. Səlim də Aylinə baxdı :
-Elə də pis mahnıya oxşamır,amma istəyirsən,çevirim?
-Yox ... Yəni özün bilərsən.
-Onda qalsın, - dedi və Aylinə baxdı. Aylinin də ona baxdığını görüb tez üzünü çevirdi.
Mahnı səsləndikcə ikisi də düşüncələrdə idi. Bu vaxt Səlimə zəng gəldi. Aylin gözucu telefona nəzər yetirdi. Zəng edən Sara idi. Səlim zəngi açmadı. Adboy verdi. Aylin düşündü ki :"Əlbəttə ki,mənim yanımda danışan deyil. Yoxsa başqa niyə açmasın? "

Beləcə günlər keçirdi. Artıq iki ayı geridə qoymuşdular. Cəmi 4 ay qalırdı evliliyin bitməsinə. Bu müddət içində hələ indi Səlim Aylinə sanki isnişirdi. Aylin belə düşünürdü. Əlbəttə ki, evliliyin daha tez bitməsi üçün Səlimin ürəyi çıxırdı.