n yaxşı olar.
-Mən sizinlə danışmıram!- Sənan da səsinə sərtlik qatdı, amma bu sərt danışığın yersiz olduğunu da bilirdi. Yaşar özündən çıxmamaq üçün tarıma çəkilən əsəbini güclə idarə edirdi. Bir az da belə davam etsəydi hər şey Sənan üçün pis qurtara bilərdi.
-Mən isə səninlə danışıram ! Buradan getsən yaxşı olar dedim, eşidirsən məni?!
-Bahar, qulaq as mənə...- Sənan bir daha Bahar ilə danışmağa cəhd etdikdə Yaşar dözə bilmədi və köynəyinin yaxasından tutub Sənanın gözlərinin içinə qəzəblə baxdı.
-Sən deyəsən məni eşitmirsən!-deyə dişlərini bir-birinə qıcayırdı. Bahar onları ayırmaq üçün araya girəndə güclə Yaşarı keçmiş sevgilisindən ayırdı və qarşısında sədd yaratdı.
-Lazim deyil, Yaşar, lazım deyil. Mən bu insanı tanımıram və danışmaq da istəmirəm, əbəs yerə əsəblərini pozma,- Sənanın üzünə baxmadan dediyi sözlərdən sonra onun simasında yaranan ifadədən yaxşı xəbərdar idi Bahar, lakin ərində azca olsa şübhə yaratmamaq üçün özünü saxladı. Sənan ağzını açıb nə isə deməyə cəhd etməmiş ,Yaşar həyat yoldaşının təsiri ilə üzünü çevirib plazaya doğru irəlilədi.Resepşn bölməsində ikisi də ayaq saxladı; plazanın şüşəbəndindən Sənanın hələ də orada olduğunu görürdülər. Bahar doluxsunub qalmışdı; heç nə deyə bilmirdi və ərinin dillənməsini gözləyirdi. Yaşar əsəbini cilovlamağa çalışsa da eyni yerdə var-gəl etməyi hələ də özünə gələ bilmədiyinin göstəricisi idi.
-Yaşar, - Bahar sonunda onu adını çəkəndə Yaşar dayandı və əlini alnına atıb üzündən aşağıya doğru çəkdi.
-Bahar , bu gün kursa getməsən olar?
-Yaşar, mən...Lazım deyil. Bu qədər əsəbləşməməlisən. O bir daha gəlməyəcək, boş ver.
-Bir daha onunla görüşməyini istəmirəm!- Yaşar israra davam edirdi.
-Görüsməyəcəm, - Bahar da geri qalmadı və Yaşarın üzünü əlləri arasına alıb gözlərinin içinə baxdı.
-Bundan sonra aramıza heç kim girə bilməz, Yaşar, eşidirsən məni?
Yaşar həqiqətdən başqa heç nə görmədiyi gözlərə inandı. Bu qadın onu sevirdi, o da bu qadını. Sevginin üzərinə qısqanclıq kölgəsini gətirmək