b dayanmışdı.
-Bahar, - deyə onu liftin qarşısında gözləyən Sənan həsrət dolu gözlərini sevdiyinə dikmişdi.Bahar onu görər-görməz üzünü çevirib pilləkənlərə sarı tutdu üzünü, Sənan isə gecikmədən onun ardınca qaçdı.
-Bahar,dayan!- onu pilləkənlərin ortasında saxlayıb qırağa çəkdi.
-Xahiş edirəm, qulaq as.
-Burax məni! Səninlə danışacaq heç nəyim yoxdur! Xahiş edirəm, Sənan,- əvvəlcə sərt şəkildə dillənən Bahar son cümləsini yalvarışla, gözüyaşlı dilinə gətirdi, - mənim həyatımı zəhərə döndərmə. Əgər məni bu illər ərzində həqiqətən sevmisənsə , əgər hələ də sevirsənsə , yalvarıram mənə əzab vermə, sadəcə çıx get və bir daha qayıtma.
-Bahar səni həmişə sevmişəm, hələ də sevirəm. Ona görə deyirəm ki, boşan o insandan, mənə ərə gəl, mən də sənə yalvarıram. Bahar ,yalvarıram...
-Bəsdi! Bəsdi! Bəsdi daha!- Bahar başını bulayaraq səsini yüksəltdi. Sənana qarşı vaxtı ilə hiss etdiyi ən ülvi hisslərin hamısı külə dönmüşdüsə , indi nifrət dalğası yeni coşqu ilə keçmiş sevgini üstələyirdi.
-Məndən nə istəyirsən axı, nə? Bahar göz yaşlarına sahib çıxa bilmədi. Başını aşağı endirib çiyinlərini çəkdi. Sənan özünə nifrət edirdi; sevdiyi qadını bu həddə çatdırmaq ən son istəyi idi, lakin bundan artığı da əlindən gəlmirdi.
-Bahar , gecə-gündüz səni axtarmışam. Toydan sonra kənddə hamını sorğu-sual etdim, sənin aşpazlıq kursuna getdiyini öyrəndim, soyadını araşdırıb ,hər yerdə sorğuladım. Güc-bəla ilə nəhayət tapmışam, sən isə üzümə belə baxmaq istəmirsən. Bahar barmaqlarıyla göz yaşlarını yanaqlarından rədd edib, nifrət alovu odlanan gözlərini keçmiş sevgilisinə dikdi.
-Nə istəyirsən?!
-Mənə bir şans daha ver.
-Mümkün deyil, mən öz ərimi sevirəm!
-Yaxşı, olsun, olsun, Bahar! O zaman sadəcə bircə dəfə , cəmi bircə dəfə mənimlə görüş.
-Nə sözün varsa burada de!
-Mümkün deyil! Əgər həqiqətən keçmişdə məni sevmisənsə heç olmasa son şansı çox görmə,- Sənan eyni əda ilə Bahara geridönüş etdi.- Bircə dəfə bir kafedə oturaq və mən ürəyimdəki hər şeyi sənə deyim. Bahar