u incitməyə başlayırdı, amma Bahar buna qarşı çıxa bilmirdi.Yaşar qızın hönkürtüsünü eşidəndə dayandı və başını qaldırıb Baharın nəmli gözlərinə baxdı.
-Bahar, - onun adını sevgi ilə çəkməsi də işə yaramadı, Bahar ağlamağa davam edirdi
-Bagışla, Bahar, bağışla. Bilmirəm mənə nə oldu, sadəcə içki beynimi dumanlandırmışdı.
Bahar dinmirdi, amma göz yaşları artıq dayanmışdı.
-Səni başa düşürəm. Sən... şübhələnirsən.
-Elə deyil.
-Elədir və bu günah deyil Yaşar. Sən haqlısan, səni başa düşürəm. Əgər sən mənim hislərimə şübhə edirsənsə , mən sənə sevgimi hər cür sübut etməyə hazıram, - deyə Bahar yaxınlaşıb ərinə sarıldı.
-Etdiyim bütün səhvlərə, sənə yenidən eyni əzabı verdiyimə görə üzr istəyirəm ,Yaşar, amma inan mənə , sən mənim sevdiyim tək insansan, bu belədie, belə də qalacaq,- Bahar sabah edəcəyi səhvə görə öncədən üzr istəyirmiş kimi hiss edirdi özünü, lakin hər şeydən xəbərsiz Yaşar həyat yoldaşını incitdiyi üçün özünü pis hiss edirdi. Yaşar arvadının ona elə indi özünə toxunmağa icazə verdiyini görür, hiss edirdi , fəqət bu dəfə az öncə etdiyi səhvə görə özünün hazır olmadığını düşünürdü. Ona görə də ona sarılan qolları özündən ayırıb,
-Mən hamama keçim, - deyə narazılığını bildirdi.
Bahar bütün gecə səhər Sənan ilə görüşəcəyi və bunu Yaşara necə açıqlayacağı haqqında fikirlər içərisində yata bilmədi. Nəhayət qərarı ərinə heç nə deməmək oldu, çünki onun icazə verməsinin mümkünsüzlüyünü bilir, hiss edirdi.Onu götürməyə gələn Yaşar qızın nə isə demək istədiyini çox yaxşı görsə də söhbəti birinci açmağa tələsmirdi. Sonunda özündə cürət tapan Bahar maşın plazanın qarşısında dayananda dilləndi.
-Məktubu oxudun?- məktubu tamamilə unudan Yaşar, onu hansı qovluğun içərisinə qoyduğunu belə xatırlamadıgı halda ,
-Düzü unutmuşam, amma bu gün oxuyacağam,- deyə gülümsədi.
Baharın baxışından ancaq bir ifadə boylanırdı: axı niyə? Bahar onun bu qədər önəm verdiyi məktuba qarşı laqeyd yanaşan ərindən gözlərini qaçırdı və əlini maşının qapısına atdı, birdən nəyisə