Bölüm 26

-Sənan?- Baharın səsi çox zəif çıxdı, amma dodaqlarının tərpənişi ilə Yaşar onun nə dediyini, kimin adını çəkdiyini anlaya bilmişdi. Üzünü çevirib , az öncə gördüyü şəxsə bir də nəzər yetirdi. Sənan bütün çılğınlığı ilə sevgi saçan baxışlarını Bahardan Çəkmirdi. İsti qanın bədənində necə dövran etdiyini hiss edən Yaşar yumruqlarını sıxdı. Bahar pillənin üzərində dayanan ayağını aşağı endirdi və arxaya doğru səntirlədi. Ürəyinə gələn sancı bütün bədənini sardı. Yıxılmamaq üçün nədənsə yapışmaq lazım idi, lakin əlinin altında heç nə tapılmadı və Bahar bir daha büdrədi.
-Bahar, - deyə onun üzərinə gələn Yaşar ilə Sənana bir andaca gözünün önündə keçmişi və gələcəyi canlanmış adam kimi heyretlər içərisində baxdı. Ortalıqda qalan o özü isə indi idi və bütün bunları indi yaşayırdı, məhz indi. Yox, yuxudan ayılmaq lazımdı. Bu nədir belə? Niyə bitmir bu kabus; niyə Bahar gözünü yumub açdığı halda belə hər şey eynidi? Bu nə bəladır belə? "Tanrı, bu oyunu oynama , bunu da gətirmə başıma"- fikirləri ilə Bahar göz yaşlarını ələ almağa çalışdı, onları axmamaq üçün sakitliyə çağırdı, amma gec idi. İsti və duzlu damla kələ-kötür yollar ilə aşağı doğru sürüşdü. Yuxu bitmədi və həqiqət öz əzab verici acılığı ilə Baharın boğazında udqunub aşağı endirilməsi çətin olan dada çevrildi.
-Bahar yaxşısan?- Yaşar onun əllərindən tutaraq soruşdu. Onlardan bir az aralıda ən az Yaşar qədər həyəcanlı olan Sənan əli irəli doğru gəlmiş halda dayanmışdı. Bir az sonra əl özü geri çəkildi və yumruq şəklində yığıldı. Yumruqlar içində kimyəvi maddə daşıyan kiçik bombalar kimi hər an partlayacaq şəkildə sıxılırdı. Bütün əsəb, bütün hislər, bütün əzab , eyni zamanda sevinc bu yumruqların içərisində cəmlənmişdi. Yaşar həyat yoldaşının saçlarını qulağının ardına bənd edəndə ildırıma bənzər tezlikdə, ani qığılcım ilə ürək sancdı və ağrı öz yolunu beyinə sarı apardı.
-Yaxşısan?- Yaşarın hər halından bəlli olan təlaşı ilə soruşduğu sual Sənana süni gəldi, ürəyini bulandırdı.
Bahar ərinin