olduğunda onu səsləyə bilməməyin, eşitmək istədiyin heç bir sözü Onurun sənə deyə bilməməyi bütün bunlar səni bu səssizlikdə boğacaq. Dərdinizi bir - birinizə demək üçün barmaqlarınızdan istifadə etməli olacaqsınız və bu zaman da hər kəs barmağı ilə sizi göstərəcək. Sən bunları qaldıra bilməzsən, Hümeyra, tanıyıram səni. Sənin bu səssizlikdə yox istəmirəm, canım.
Anam o qədər haqlı idi ki, verəcək cavab belə tapa bilmirdim. Sadəcə yanağım boyu süzülən yaşı silə bilmişdim.
- Mən Xəzərlə xoşbəxt olacağıma inanmıram.
- Bu haradan çıxdı?
- Sən özündə görürsən, bizdə hər şey tamam fərqlidi.
- Necə yəni?
- Mənə qarşı çox laqeyiddir, heç başa düşmür məni bunun üçün çabalamır belə və bütün bunlar məni çox yorur.
- Hümeyra, sən özündə bilirsən ki, Xəzər sənin üçün ən yaxşı namizəddi.
- Bəyəm hər şey puldu?
- Əlbəttə yox, əzizim, söhbət puldan getmir. Təhsili, yaşayış tərzi, geniş çevrəsi hər baxımdan Xəzər sənə uyğundur.
- Amma mən… Ana, mən… Mən onu sevmirəm.
İlk dəfə idi ki, bu qədər əminliklə etiraf edirdim Xəzəri sevmədiyimi.
- Hümeyra, sənin fikirlərin tamamı ilə qarışıb. Sən indi bu cür düşünürsən, çünki Onura acıyırsan və bunu da başqa hisslərlə qarışdırırsan. Ona görə də Xəzərə qarşı hisslərinin dəyişdiyini düşünürsən. Əzizim, indiki vəziyyətinə baxdıqda bütün bunlar normal haldı.
- Axı mən hisslərimdən əminəm.
- Bax, canım, sənə bir şey danışacağam. İllər əvvəl atan həyatımda yoxkən aşiq olduğum biri vardı. Sənin yaşlarında idim və çox aşiq olduğumu sanırdım. Onu çox sevsəm də mənə evlənmə təklif etdiyində qəbul etməmişdim. Çünki onun həyatıma gətirdiklərindən çox götürəcəklərini düşünmüşdüm və o zaman da səhv etdiyimi anlamışdım.
- Bəs atamı sevdinmi?
- Kim deyir ki, ürək bir dəfə sevir? Atanı çox sevdim, onunla bir ömür paylaşacaq qədər,
- Yəni mən Xəzəri sevə bilərəm?
- Sevgi zamanla yaranan duyğudur, əzizim, zamanla çox sevəcəksən əmin ol.
Qollarımı anamın belinə doladım.
- Özümü çox çarəsiz hiss edirəm.
- Hər şey sənin öz əlindədir.