. Yaxşı düşün, qazanacağın və itirəcəyin şeyləri yaxşı - yaxşı fikirləş. Hümeyra bir qərar ver, unutma ki mən yanındayam. Bilirəm ki, sən düzgün olanı seçəcəksən. Sənə olan güvənim tamdır.
- Səhv etsəm?
- Hümeyra və səhv etmək? Heç uyğun gəlmir.
Bütün valideyinlər kimi anam da öz övladına sonsuz güvən duyurdu. Məni bərk - bərk bağrına basıb dodaqlarını alınıma sıxdı.
- Hümeyracan, mən səni heç nəyə məcbur etmirəm. Qərarı sən ver, burada qalsan nə olacaq qayıtsan nə olacaq… Gecən xeyrə.
- Gecən xeyrə
Anam çıxdıqdan sonra yerimə uzandım. Məni inanılmaz rahatlatmışdı olanları anamla bölüşmüş olmaq. Çox huzurlu idim. İndi nəyi düşünüb nəyə qərar verəcəyimi çox daha yaxşı bilirdim…
Nə vaxt yuxuya daldığımdan xəbərsiz yeni günə oyanmışdım. Hazırlanıb aşağı endiyimdə hər kəs süfrə arxasında öz yerini almışdı. Çayımdan bir yudum alıb baxışlarımı anamın üzündə sabitlədim.
- Ana, nə vaxt qayıdırıq?
Anamın üzünə məmnun bir ifadə yayılarkən mən gecə yatmazdan əvvəl olanları bir daha düşündüm.
Anam çıxdıqdan sonra ismarıc səsinə telefonu əlimə aldım. Onurdan gələn ismarıcı coşğu ilə açsamda oxuduqlarımla sevincim üzümdə dondu.
“Hümeyra, ümid edirəm mənə görə ananla və ya etdiyimə görə nişanlınla aranda problem yaranmaz. Özündə bilirsən o öpüş anlıq, mənasız bir şey idi və o an onu istəmişdik"
Belə çıxırdı ki, mən boşu - boşuna Onurla bağlı xəyallar qurmuşam. Əslində isə onun heç vecinə də deyilmişəm. Axmaq Hümeyra... Mən elə bilirdim Onurun axşam üzr istəməmək səbəbi bu öpüşün onun üçün önəmli olmasıdır. Amma heç də belə deyilmiş. Səbəb sadəcə olanların onun üçün üzr istəməyə dəyməyəcək qədər mənasız olması