Bolum6

Qadın iki cür sevərmiş. Bir, həqiqətən qəlbi və ruhu ilə. Bir də qarşısındakı adam onu elə çox sevərmiş ki, qadın da o sevgiyə aşiq olarmış.
- Alo,
Üzümü buruşduraraq axşamda bura dayanmadan səslənən telefonu əlimə aldım. Xəzər idi... Ondan gələn saysız cavablanmamış zəng məni çaşdırmamış deyildi. Çünki Xəzər kim olur olsun onun zənginə cavab verilmədiyi təqdirdə o, adamın geri zəng etməsini gözləyirdi. İndi mənə belə israrla zəng etməsi tədirgin etmişdi məni. Üstəlik neçə gündür düz əməlli danışa bilmirdik.
- Hümeyra, axşamdan bura səni yığıram niyə cavablamırsan?
- Mən yatmışdım eşitməmişəm.
- Yaxşısan? Cavab verməyəndə çox narahat oldum.
Qulaqlarıma inana bilmirdim. Xəzər mənim həyatıma girdiyi gündən bura ilk dəfə idi ki, mənim üçün narahatlıq keçirirdi.
- Yaxşıyam mən... Yorğun olduğuma görə gecə erkəndən yatmışdım.
- Başa düşdüm... Sənə bir sürprizim var.
- Nə sürprizi?
Soruşsamda mənə heç maraqlı gəlmirdi.
- Mən Bakıdayam.
- Doğrudan? Niyə belə tez?
- Dərslərə internet üzərindən davam edəcəyəm. Çünki şirkətdə mənə ehtiyac var.
Çox istərdim Xəzər "sənin üçün darıxdım bu səbəbdən tez qayıtdım" desin.
- Lap yaxşı... Xəzər, mən sənə bir şey deməliyəm.
- Buyur,
- Xəzər mən nişan üzüyümü itirmişəm.
- Harada?
- Bilmirəm, amma ən son barmağımdaydı. Xəzər, mən nə deyəcəyimi bilmirəm. Əsəbləşəcəksən bilirəm, hər yana baxdım təəssüf ki, yoxdu.
- Eybi yox, əzizim.
"Eybi yox"? Necə yəni? Axı bu hər hansı bir üzük deyildi... Bu bizim nişan üzüyümüz idi və bizi bir - birimizə bağlayırdı. Düzdür, üzüyə ilk hörmətsizliyi mən etmişdim, amma Xəzərin də cavabı bu olmamalı idi. Gözləyirdimki məni acılasın, ağzına gələni desin. Bəlkə bu sayədə mən də etdiyimdən utanıb vicdan əzabı çəkərdim və bəlkə də gedib üzüyü axtarardım. Ancaq olanlara "eybi yox" olmuşdu Xəzərın cavabı.
- Hümeyra, mən indi çıxmalıyam, bir neçə işim var. Axşam danışarıq. Hələlik.
- Hələlik.
Telefonu söndürdükdən sonra kürəyimi yataq başlığına söykəyib dizlərimi qarnıma doğru