, görək axı nə baş verib. Dünyanın sevinc qaynağı olan Samir axı belə turşumuş sifətlə gəzəcək biri deyil.
-Elə bir şey yoxdur, əslində, -dedi və bir az ara verdi. Səlim isə onun ağzından çıxacaq sözləri dörd göz ilə gözləməyə başladı,-Nigar,-dedi və susdu. Artıq sözə ehtiyac yox idi, onsuzda. Samir aşiq idi. Bu onun hər halından bəlli idi.
-Aha..anlaşıldı Samir bəyin dərdi.. Bəs sən deməmişdin ki, sevdiyi var.
-Elə ən böyük dərd odur da, - dilxorçuluqla dilləndi,-ağlımdan çıxara bilmirəm onu. Bütün günü beynimdə, qəlbimdə Nigar var. Özümdən utanıram. Başqa birinə aid olan bir qızı sevmək mənə yaraşmaz axı. Amma özümlə bacarmıram...— Yenidən nəsə demək istəsə də, susdu.
-Sən lap əsldən aşiq olmusan ki, mən bilməmişəm.. Bəlkə, danışasan özü ilə,-Səlim Samirin hisslərini ciddiyə almamışdı. Elə bilirdi ,sadəcə Nigar onun xoşuna gəlib. Sevdiyi olduğunu bilən kimi isə yadından çıxardıb. Amma, sən demə, heç də belə bəsit deyilmiş. Samir bir könüldən min könülə aşiq olubmuş.
-Yox, o qədər də deyil. Sevdiyi var. Elə şey olmaz. Mən sadəcə öz qarşılıqsız sevgimdə yanmaqla ömrümü keçirə bilərəm. Məni bilirsən,heç vaxt ciddi bir münasibətdə olmamışam. Sevgi mənim üçün müqəddəsdir. Hər kəsə "sevirəm"deyə bilmərəm. Sevsəm, ömürlük sevərəm. O qız da Nigar oldu. Təəssüf ki, mənim sevgim gecikmiş sevgidir,-dedi və təəssüflə başını yelləyib gözünü qarşı yola dikdi.
-Ah,dostum,səni belə görmək məni pərişan etdi. Ümid edək ki,hər şey yaxşı olar. Qarşılıqsız sevgi ,yəqin ki,çətindir. Heç kəsə qismət olmasın.
Samir dinmədi. Nəyinsə yaxşı olacağına ümidi heç yox idi. Səlim Samirin kefini açmağa çalışaraq:
- Yaxşı,gəl, gedək sənlə qəşəng yemək yeyək,-dedi.
-Hesab səndən,-deyib gülməyə çalışan Samirə Səlim də qoşuldu. Sanki ağlamalı günlərinə gülürdülər.Dərdi böyük insanlar həmişə dərdini unutmaq üçün gülməyə üstünlük verirlər. Dərdlər bitirmiş kimi...
Restorana çatıb bir masada oturub kabab sifariş verdilər. Ofisiant gedəndən sonra iki qızın asta gülüşünü eşidən Səlim arxasını