b bitirmişdilər.Aylin saata baxdı .
-Artıq getmək vaxtıdır,-deyərək Aylin Nigara baxdı.
-Biz qalxaq onda,- dedi və ayağa qalxdılar.
Aylin sanki burdan tez getmək istəyirdi. Səlimi gördüyü üçün sevinsə də,bir az da qalsa, ayrıla bilməyəcəkmiş kimi hiss edirdi .
Bu vaxt Səlim Aylinə nəzər saldı:
-Bir az danışa bilərik?-dedi.
-Hə, olar,-deyib bir az kənara çəkildilər.
-Aylin, sən nə vaxta qədər Nigarla qalacaqsan?-dedi və Aylinə dikdi qara gözlərini. Ayağının ucunu da tez-tez yerə vururdu. Bu isə onun həyəcanlı olduğunu göstərirdi. Gizlətməyə çalışsa da,bu nəzərə çarpırdı.
-Başa düşmədim. Bundan sənə nə, Səlim?-o qədər əsəb vardı bu gözlərdə. Qığılcımlar çıxacaqdı az daha.
-Düz gəlmir axı,-Səlim necə danışacağını da bilmirdi. O qədər söz vardı ki içində, indi isə hamısı yox olub getmişdi.
-Düz gəlməyən bir şey yoxdur, Səlim. Sadəcə bir iki günlük qalıram Nigarla. Sadəcə bir az sakitliyə ehtiyacım var.
-Ev sakit deyil ki?
Aylin kədərli şəkildə gülümsədi.
-Çox səssizdir.
Səlim anlamayan gözlərlə Aylinə baxdı.
-Nəysə ,Səlim. Artıq getmək vaxtıdır. Başqa sözün yoxdursa...
-Özünə diqqət et və telefonu açıq saxla,-deyərək Aylinin sözünü yarımçıq kəsdi.
Aylin bu sözü gözləmədiyi üçün ilk öncə özünü itirdi.
-Yaxşı, -dedi sonra və Nigara sarı döndü, - Nigar gəl, getdik.
-Istəyirsən, sizi mən aparım.
-Yox, ehtiyac yoxdur,-deyərək ildırım kimi çaxan gözlərini Səlimə zillədi,- Maşınlayıq. Özümüz gedərik.
-Yaxşı. Anladım. Onda Hələlik.
-Hələlik, - Sanki heç nə vecinə deyildi. Əslində isə,elə deyildi. Ürəyi partlayırdı.Səlimə yaxın olmaq istəyirdi. Ancaq son olanlar onun ürəyini yaralamışdı. Səlimə olan hisslərini cilovlamaq məcburiyyətində olduğu üçün soyuqqanlı tərəfini işə salmalı olmuşdu.
Samir qızlar gedəndən sonra :
-Aylinlə aranızda nəsə olub?-dedi. Nəsə sezirdi. Sadəcə Səlimə demirdi. Səlimi yaxşı tanıyırdı. Bilirdi ki ,onsuzda,inkar edəcək.
-Boş ver. Düzələr... -dedi. Sonra gözləri uzaqlara zilləndi. İçində bir məna verə bilmədiyi bu hisslər onu