hər zaman, həmişə , hər an var idi. Hər Bahara toxunanda, hər Baharı öpəndə, onunla yaxın olanda , aralarında görünməsə də hiss olunan Sənan hər zaman var idi, hər zaman... -Qulaq asın, siz özünüz də bilirsiz ki, mən haqlıyam. Bahar ilə bir-birimizi sevirik. Bu sevgi üçbucağında artıq olan sizsiniz. Ən yaxşısı boşanıb bizə mərhəmət etməyiniz olar. Onsuz siz bir kişi olaraq başqasını sevən qadını yanınızda uzun müddət saxlaya bilməyəcəksiniz. Həm bəzi məsələlər var heç sizin xəbəriniz yoxdur. Yaşarın ürəyi bərk döyünməyə başladı. Bilmədiyi məsələlər? Məgər Bahar belə qız imiş? Həmin o toyda görüşdüklərini demişdi, amma orda baş verənlərdən Yaşar xəbərsiz idi. İndi Sənan o görüşlərin bir ya iki olmadığını deyəndə inanmaqdan başqa əlacı yox idi. Qadınlar iyrənc məxluqlardır və Yaşar bunu həmişə bilib, indi isə ikinci dəfə sevdiyi qadın ona bunu təsdiqləyirdi. Səhv onun özündə idi ki, yenidən sevmişdi. Ağır hərəkət ilə ayağa qalxanda , heç Sənanın üzünə də baxmırdı. Sənan isə gözünü onun üzündən çəkmədən , Yaşar ilə birlikdə ayağa qalxdı. -Siz cavab vermədiniz... -Mən, - Yaşar astadan dilləndi. Hələ də Sənana baxmırdı.- Mən heç vaxt sizə xoşbəxt olmaga icazə verməyəcəm. -Qulaq asın... Sənanın əli onun arxasınca uzana qaldı, amma Yaşarın ardınca getmədi. O əmin idi ki, planı tezliklə həyata keçəcək və Yaşar Baharı boşayacaq. Həm də bütün bunlar Yaşar əsl həqiqəti bilmədən baş verəcək. Yaşar isə öz növbəsində onun bütün bu düşüncələrinin əksini etməyə hazırlaşırdı. Qapını üzünə simasındakı gülümsəməni itirmədən açan Bahara nifrətamiz nəzərlər ilə baxması qızı əvvəlcə qorxuzsa da , Bahar ərinin əlindən tutub elə yenicə açdığı süfrəyə doğru apardı. -Necədir?- deyə fəxrlə gülümsədi. Yaşar üzərində onun sevdiyi hər şey olan süfrəyə ürəkbulanma ilə baxdı. Hər şey ona iyrənc gəlirdi, eynilə qarşısında dayanan bu qadın kimi. Bahar bir addım arxaya çəkilib, -Bəs mən necə görünürəm?- deyə fırlananda Yaşar onun əynindəki bəyaz donu da eyni ikrah ilə nəzərdən keçirdi. -Bilirsən