yapışdırdı və ərinin üzünə baxaraq utanmadan bir daha yalan danışdı. Bu son idi, son olacaq və bir daha heç vaxt öz ərinə yalan danışmayacaq Bahar. Axı daha nə ehtiyac var ki? Bahar bundan sonra tamamilə ona aiddir. Ərinin ani toxunuş ilə onu özünə tərəf çəkməsi də Baharı qorxutmadı. O, sevgi denizi dalğalanan gözlərini ərinə dikdi və onun üzünə dəyən nəfəsinin təsiriylə meyxoş oldu. -Bilirsən , nə düşünürəm ,Bahar?- Yaşarın gözləri özündən gedən qızın simasında gəzdi, iyrənirmiş kimi dodaqları əyildi, amma Bahar bunu görə bilmədi, hiss etmədi, çünki öz sevgisi hər şeyə bəs edirdi. -Nə? -Səninlə başqa evə köçməliyik. -Başqa evə?- Baharın gözləri maraqla açıldı. -Hə, çünki burada tək deyilik və mən istədiyimi edə bilməyəcəm səninlə, - Yaşar heç çəkinmədən hislərini, istəklərini dilinə gətirəndə Bahar şübhələnmədi; onun sözlərində hansısa başqa məna axtarmadı və ərinə haqq verdi. Həmin gecə əri ona heç nə demədi və üzünü digər tərəfə çevirib yatdı. Yaşar hərdən belə edirdi deyə yenə heç bir şübhə yaratmadı. Əri haqlı idi, artıq onların aralarında qalmış son sədd də aşılmalı , həqiqətlər üzə çıxmalı idi. Bitdi; artıq bütün qorxular, bütün əzablar bitdi. Sabah yeni səhər açılacaq, hər şey çox gözəl olacaq kimi fikirlər ilə hələ başına gələcəklərdən tamamilə xəbərsiz qız yuxuya getdi. Sabah hər şey həmişə olduğu kimi idi. Günorta əri gəlib onu kursa apardı və qorxduğu kimi Sənan qarşısına çıxmadı. Bahar dərin nəfəs aldı və sevincdən çırpınan qəlbinin təsiri ilə üzünə qonaq gülüşü silmədən yuxarı qalxdı. Yaşar bu gün heç bir iş görmək fikrində deyildi. O bütün günü otağında oturub fikirlər içində özünə əzab vermək ilə məşğul oldu. "Bahar , niyə axı? Niyə sən də yalan danışdın? Axı nə idi səni məcbur edən?" Əvvəl onun keçmişi haqqında heç nə bilmək istəmədiyi halda indi Sənan ilə onun arasında kənddə nələr baş verdiyini düşündükcə dəliyə dönürdü. Qısqanclıq zəhəri boğazını yandırır, gözlərini öküz gözləri kimi qızardırdı. Yaşar qəlbinin ağrısına dözə bilmirdi. Nuraydan