kifayət olsa da, Bahar elə ilk addımdan hər şeyi özü hiss etmişdi. Deməli, Yaşar bu evi satmayıb, illərlə boş saxlamışdı. Görünüşdən məlum idi ki, ev vaxtı-vaxtında təmizlənir və səliqəyə salınır. Çünki qəhvəyi rəngdə olan sadə və modern mebellərin üzərində azca olsa toz yox idi. Yaşar heç nə demədən yuxarı qalxdı. Onların bu evdə qalmayacaqları ümidi ilə Bahar qorxaq addımlarını işə saldı və yataq otağına girəndə dözə bilməyib dilləndi. -Yaşar, biz buraya niyə gəlmişik? Yaşar onun üzünə baxmadı və sadəcə kamodun üzərindəki çərçivəni əlinə alıb ,içindəki şəkli acı xatirələr ilə süzməyə başladı. -Biz...burada yaşayacayıq? -Düşündüm ki, yeni ev alıb, bədxərclik etmək lazım deyil, - nəhayət əlindəkini yerinə qoyan Yaşar arvadına baxdı. İstehza dediyi sözlərdən , baxışlarından əksik deyildi. -Elə deyilmi?- o, Baharı razılaşmağa məcbuedərcəsinə soruşdu. -Elədir, amma... -Bahar, əgər əvvəl burada Nuray ilə yaşamağım səni narahat edirsə, sadəcə de, biz başqa yerə köçərik, - Bahar onun çiyinlərinə qoyulan əllərə baxdı. Bilirdi ki, əri ondan razılaşmağı tələb edir və bu hiss onu boğmağa başladı. -Yox, əlbətdə mən razıyam , amma evdəkilər... -Evdəkilər ilə sonra görüşərik, bu gecə burada qalaq... -Amma... -Bahar, burada qalırıq, - əmr Yaşarın səs tonunda hiss olundu və Bahar bir daha ağzını açmadı. Köhnə evin, köhnə yatağında, yeni xatirələr qurmaq arzusu olan Bahar və bu yeni xatirələrin ağrıdan başqa heç nə ilə müşayiət olunmayacağını bilən Yaşar ,həmin gecə uzun zaman üçün sonuncu dəfə dərin yuxuya getdilər. Bahar gözlərini açanda əri getməyə hazırlaşırdı. Yataga dirsəklənərək qalxıb, ərinə gülümsəsə də qarşılıq almadı. Onun baxışları bu gün daha kəskin soyuq idi. -Bu gün gec gələcəksən? -Nə olub ki?- suala sual ilə cavab verən əri üzərinə ətir səpib, saçlarını əlləri ilə arxaya doğru daradı. -Heç nə ...Sadəcə səndən bir şey xahiş etmək istəyirəm, Yaşar, - Yaşar qapının ağzında ayaq saxladı. Dəstəyi sıxan əli aşağı enmədi. -Bu gün sənə verdiyim həmin məktubu oxuya