ona. Üz-üzə dayananda ikisi də bu söhbətin lazım olduğunu başa düşürmüş kimi görünürdülər. -Sizinlə danışmaq istəyirəm, - Sənan bu dəfə nəzakətlə sözə başladı.- Vaxtınız var? -Yoxdur, - Yaşar tələsik cavab verdi və gözlərini süzərək binaya doğru addımladı, lakin bu heç kimə lazım olmayan əsəb iki addım sonra bitdi . Geri çevrilib , əlləri ilə boğa biləcəyi insana sınaqedici nəzərlərlə baxdı. -Günortadan sonra , "Kolorit" kafedə, - eyham yandırıcı səs tonu ilə havada sovruldu. Sənan azca gülümsədi və bu təbəssüm onun qalibiyyətinin göstəricisi imiş kimi gəldi Yaşara. Onlar kafedə eyni masa arxasında oturanda Yaşar özlüyündə başqa dünyada olduqlarını, bütün bunların yuxudan başqa bir şey ola bilmədiyini düşündü . "Hə, bax elə indi oyanacam. Bahar üzündə hələ gecədən qalma təbəssüm ilə yarıyuxulu gözlərini açacaq və mənə baxacaq. Mən özüm hər şeyi düşünmüşəm, hər şeyi beynimdə canlandırmışam. Əslində Bahar bu insan ilə heç sevməyib bir-birini, əslində heç Sənan adlı biri yox idi onların həyatında ." Yaşar dişlərini bir-birinə sıxdı. -Mənim vaxtım yoxdur, nə deyəcəksənsə tez de, - Sənan bir anlıq Bahar ilə Yaşar arasında oxşarlıq olduğunu hiss etdi . Bu hiss onun gözlərini yandırdı, ürəyini düşürdü, amma artıq alçaqlıq zirvəsinin ətəyində dayanan şəxs üçün geridönüş yox idi. O öz oyununa start vermişdi: başlanğıc yaxın, final isə uzaqdaydı. -Bilirəm, gəlib birdən-birə sizə bu sözü deməyim yersizdir , amma istəyirəm ki, Bahardan boşanıb mənə ərə gəlməsinə imkan verəsiniz , - Sənan müsahibə zamanı öz tərəfini ifadə edən şəxsə bənzəyirdi. Elə rahat, elə asan danışırdı, sanki dedikləri adi bir şeyi idi və hər şey çox tezliklə həyata keçəcəkdi. Onun tam əksinə, əsəbini vizual olaraq aldığı qırmızı rəng ilə göstərən Yaşar, dişləri kimi yumruqlarını da sıxdı. -Sən qudurursan!- qıcanan dişlər arasından çıxan sözlər güclə eşidilirdi. -Boşu-boşuna bir-birimizi yormayaq. Məncə bütün bunlar vaxt itkisidir. Siz də , mən də bilirik ki, Bahar məni sevir. Biz bir-birimizi sevirik,