, həm də dəlilər kimi. Sadəcə bir neçə ay ərzində bizim illərlə çəkən sevgimizi əvəz edəcəyinizi düşünə bilməzsiniz. Bahar sizin yanınızda sadəcə qorxudan qalırdı. Amma mən geri qayıtdığım gündən o yenidən mənə bağlanıb. Yaşar yumruğunu kiçik dəyirmi masaya elə vurdu ki, ətrafdakı hər kəs çevrilib onlara baxdı. Masanın üzərinə əyilib Sənanın yaxasından yapışdı və onu özünə tərəf cəkdi. Burun-buruna dayanmışdılar, heç biri də gözünün istiqamətini dəyişmək fikrində deyildi. -Bura bax, молокосос (südəmər)! Sən mənim arvadım haqqında danışırsan! Ağzını toparla , yoxsa sənin üçün çox pis olacaq! Sənanın əynindəki kətan köynək Yaşarın barmaqları arasında formasını itirmişdi. -Arvadım?- Sənanın bic gülüşü Yaşarın damarlarındakı qanı qaynatmağa başladı. -Onun sənin arvadın olmadığını ikimiz də bilirik, - gülüş kimi Yaşarın ürəyindəki ağrı da dərinləşdir. Başının donduğunu açıq , aydın hiss edirdi. Fikirləşmək, başa düşmək qabiliyyətini itirməsi, əlinin boşalmasına gətirib çıxardı. Sənan yaxasını düzəltdi və oturduğu yerdə geriyə çəkildi. Yaşar da ilan vurmuş kimi oturacağına aşdı. -Yəqin sizə maraqlıdır mən haradan bilirəm, hə?- istehza Sənanın dodaqlarına yayıldı. -Mənə elə Bahar özü deyib, çünki mən onun sevdiyi insanam, - işarət barmağı Sənanın sinəsinə iki dəfə toxunanda Yaşar o barmaqları sındırmamaq üçün özünü güclə saxladı. Qıcınan üz ifadəsi , bir xətt üzərinə yığılan dodaqları, elə indicə partlayacağından xəbər verirdi, lakin Yaşar dözürdü, dözürdü, lənətə gəlsin, ölümcül şəkildə dözürdü. - Yoxsa elə bilirsiz biz toyda görüşəndə söhbət etməmişik və ya keçən dəfə mənim kursa gəlməyim təsadüf idi? - çirkli və iyrənc oyun oynadığını bilən və çox gözəl başa düşən Sənan , "müharibədə və sevgidə bütün üsullar yaxşıdır" prinsipi ilə özünü , qəlbini , içində mənliyinə bəslədiyi bütün ülvi hisləri murdarlamağa davam edirdi. Yaşar ildırım işığının ani saçması ilə bütün suallarına cavab tapdı. Sənan indi gəlməmişdi, indi qara tikan kimi çıxmamışdı onların arasında. Sənan