sözlərindən sonra mənə sadəcə başımı razılıq mənasında yelləmək qalmışdı. Bərabər evdən çıxıb dolanmağa başladıq.
- Mənə burada ən sevdiyin yeri göstər.
Xəzər sadəcə mənim burada keçən günlərimlə maraqlanırdı. Amm bunların mənə acı verdiyindən bixəbər idi. Onun xarici ölkədə keçən günləri barəsində söhbət edə - edə bağa gəlmişdik.
- Günlərimin çoxusu burada kitab oxuyaraq keçib.
- Kiminlə?
- Tək.
Səsim heç titrəməmişdi yalan danışarkən. Üstəlik düz gözlərinə baxırdım Xəzərin.
- Qəşəng yerdir.
Heç nə demədən Xəzərin yanı ilə addımlamağa davam edirdim. Bir qədər irəliləmişdik ki, gördüklərimlə yerimdəcə donub qaldım. Onur bizim hər zaman bərabər oturduğumuz ağacın altında bardaş qurub oturmuş, qara - qara nəsə düşünürdü. Onu o halda gördüyüm zaman bu qədər məyus olacağımı heç düşünməmişdim.
- Əzizim, niyə dayandın?
Xəzərin səsləməsi ilə özümü ələ alıb irəliyə doğru addımlamışdım.
- Hümeyra, yaxşısan?
- Yaxşıyam.
Güc - bəla cavablamışdım sualını. Əslində isə heç yaxşı deyildim. Xəzər əlimdən tutub məni Onurun oturduğu yerə tərəf çəkişdirməyə başladı. Yanan ocağın üstünə addımlayırdım elə bil. Onur yaxınındakı hərəkətlilyi hiss etmiş olacaqdı ki, anidən başını qaldırdı. Tam bu sırada göz - gözə gəlsək də, tez də baxışlarımızı yana çevirdik.
- Salam,
Onur başqa səmtə baxdığı üçün Xəzərin ona salam verdiyini görməmişdi.
- Salam,
Xəzər bu dəfə daha yüksək və bir az da əsəbi tonda dilləndi.
- Xəzər, o, nitq qüsurludur!
Çox qəzəblənmişdim onun bu cür aqressiv davranışına. Əslində etdiyi heç bir yalnış da yox idi. Onurun vəziyyətini bilmirdi və onun saymamazlıq edib salamını almadığını düşünürdü. Bu halda son dərəcə normal idi aqressivləşməsi.
- Tanıyırsan?
- Hə… Dayımgilə qonşudur.
- Bilmirdim…
Xəzər əlini qaldırıb yavaşca Onurun çiyninə toxunaraq onun bizə tərəf baxmasına bir növ şərait yaratdı. Bir söz var, deyirlər “qadınlar hər şeyi hiss edər” Məncə bunu tək qadınlara şamil etmək heç də düzgün deyil. Çünki Xəzərin bu qədər israrla Onurla