a danışmağa çalışmasının başqa açıqlaması yox idi. Bəlkə də, mənim durğunluğumdan nəsə başa düşmüşdü. Özümü tamam itirmişdim… Onur geri dönüb sual dolu baxışlarını Xəzərin üzündə gəzdirərkən o, mənə tərəf döndü.
- Mən işarət dilini bilmirəm. Demək istədiklərimi necə başa salacağam?
- O, dodaq oxuya bilir… Niyə bu qədər israr edirsən, başa düş bilmirəm.
Son dediklərimi o qədər sakit tonda demişdim ki, özüm belə eşidə bilməmişdim.
- Haqqında nə çox şey bilirsən,
Heç nə demədən baxışlarımı ətrafda gəzdirdim. Xəzər Onura tərəf dönüb davam etdi.
- Mən burada bir neçə günlük qonağam, ancaq bura həqiqətən çox gözəldir. Bir neçə sualım var bura haqqında.
Onur sadəcə başını yellədi cavab olaraq. Daha sonra baxışlarını mənim Xəzərin ovucundakı əllərimə sabitlədi. Baxışlarından sezdiyim məyusluq, məni də üzürdü. Əslində, niyə bu qədər pis olduğumu da bilmirdim, çünki pis olacaq heç bir şey yox idi ortada. Mən içimdə bəzi duyğuların baş qaldırmağına izin vermişdim və bunun qarşılıqsız olduğunu görmüşdüm. Qarşılıqsız… Bu qədər bəsit. Burada heç kimin, heç bir günahı yox idi.
- Dostum, sən buranın nəzarətçisisən elə?
Dəli olmaq üzərəydim… Xəzərin nə etməyə çalışdığını heç cürə başa düşə bilmirdim.
- Xəzər, bəlkə gedək?
- Niyə? Öyrənmək istədiyim şeylər var.
- Öyrənmək istədiklərini mən cavablayaram.
- Hümeyra, sənə nə olub?
- Heç nə…
- Onda izin ver, adam işini görsün. Narahat olma pulunu verəcəyəm.
Xəzər sözünü deyib əlini cibinə salaraq pul çıxardı və Onurun ovcuna sıxdı. Başımdan qaynar sular tökülmüşdü gördüklərimlə. Onurla mənim aramda heç bir şey yox idi, həm olsa belə Xəzərin bu cür davranmağa heç haqqı yox idi. Onuru alçaltmağa çalışması heç düzgün deyildi.
- Xəzər!!! - Özümə əngəl ola bilməyib çığırdım. - Sən nə etməyə çalışırsan?!
- Ona haqqı olanı verirəm.
- Onur buranın nəzarətçisi deyil!
- Onur?
Xəzərin baxışları məni çox incidirdi. Dəyərsiz bir əşyaya baxırdı sanki.
- Dedim axı, dayımgilə qonşudu… Həm bura rayon yeridir, burada hər kəs, hər