, bir o qədər də şit deyil. İngiltərəyə gedəndən sonra bir az təkmilləşib zarafatlarım,- dedi və hər ikisi güldü.
-Bir gör maşınımı nə hala saldın, -deyib maşınını göstərdi.
-Bağışlayın, dəmir ledi, amma günah sizdə idi.
-Məndə deyildi, - deyib az qala çəmkirdi.
-Sən anidən maşını saxladın. Mən də ona görə sənə dəydim. Şükür ki, əyləci zamanında basdım. Yoxsa qəza baş verə bilərdi. Zarafat bir yana diqqət et, həkim xanım.
Aylin günahkar olduğunu anlayırdı:
-Düz deyirsən. Günah məndə idi. Bağışla.
-Bəlkə, harasa çay içməyə gedək. Bağışlayım səni. Hə?
-İndi heç vaxtım yoxdu, inan, Tural. Amma başqa vaxta söz verə bilərəm.
-Yaxşı, onda sabah,-deyib sual dolu nəzərlə baxdı.
-Yaxşı. Olar.
-Əla. Onda nömrəni de. Əlaqə saxlayarıq.
Nömrələrini bir-birinə verdikdən sonra Tural Aylini taksiyə mindirib yola saldı. Özü də onun arxasından baxaraq:Heç dəyişməyib. Hələ də o gözlər insanı ovsunlayır,-dedi. Aylini görməsinə çox sevinmişdi. Çünki Azərbaycana geri qayıtma səbəbi elə Aylin idi. Onu axtarmamış özü çıxmışdı qarşısına.
Tural Aylinin sinif yoldaşı olmuşdu. Daha sonra isə Universiteti birlikdə oxumuşdular. Aylin tibb fakultəsini, Tural isə iqtisadiyyat bölümünü bitirmişdi. İndi də özünə biznes qurmuşdu. Atasının pulu ilə "kef edən qaqaş"lardan deyildi, bir sözlə. Uşaq olanda Aylindən xoşu gəlirdi. Böyüdükcə bu xoşlanmaq sevgiyə çevrildi. Magistratura üçün Rusiyaya gedən Turalı orda nə qədər saxlamaq istəsələr də, o qalmamışdı. Çünki burda onun uşaqlıq sevgisi vardı. Aylin. O, artıq Azərbaycana qayıdarkən qərar vermişdi ki, Aylinə evlənmə təklifi edəcək. Amma hələ xəbəri yox idi ki, sevdiyi qadın artıq evlidir. Bədənini hələ başqa birinə təslim etməmiş olsa da, ruhu artıq ondan ixtiyarsız başqasına təslim olurdu.

Bəlkə, illər sonra qarşılaşarıq.
Bir az sükut çökər, salamlaşarıq.
Bəlkə də, yanında biri olacaq.
Bilirəm, o qəlbdə mən artıq