olmadığı üçün) ,bir az şişmiş üzünə çəki, düzən verdi, azca yemək yedi və Yaşarı gözləməyə başladı. Saatlar keçmişdi : Yaşar qaranlıq otağa daxil olanda Bahar yatırdı. Əlindəki geyim dolu çantanı yatağın üzərinə atanda qız oyandı. Dodaqlarına özündən asılı olmayaraq qonan təbəssüm ərinin üz ifadəsini gördükdən sonra söndü. Bahar sağ əli üzərinə ağırlığını verərək qalxdı. -Yaşar...- sözü ağzında qalmışdı. -Çantada lazım olan hər şey var. Bir aylıq bazarlığı da mətbəxə qoymuşam. Bundan sonra sən bu evdən addımını çölə atmayacaqsan. Bahar hələ dünən ağuşunda əriyib getdiyi kişini tanımırdı. Alt dodağı əsir, gözləri də vəziyyətə uyğun olaraq dolurdu. -Yaşar , imkan ver , izah edim...- hətta daşı da əridə biləcək yalvarış Yaşardan yan ötdü. O, çantanı yerə atıb , yatağa sərildi. Bahar onun yanına yad biri uzanmış kimi diksindi. Bu ərinin gözündən yayınmamışdı. Yaşarın dəyişməz üz ifadəsi o qədər soyuq idi ki, Bahar üşüməyə başlamışdı. Onun dodağının ucu qaçdı. -Nədi? Qorxursan?- rişxəndlə , onun üzünə baxmadan dilləndi. Bahar bu adamı tanımırdı. Yox, bu əsla onun sevdiyi insan deyildi. Yaşar çox qorxunc biri kimi geri qayıtmışdı bu evə və bəli , Bahar ondan qorxurdu. Hər şey Yaşar istədiyi kimi gedirdi. -Soyun, - buz kimi soyuq səs sahibinə aid olduğuna dair şübhə yaratmırdı, fəqət Bahar bunu onun dediyinə inanmırmış kimi Yaşara baxırdı. Yaşar gözlərini tavandan çəkdi və arvadına baxdı. -Eşitmirsən? Sənə dedim, soyun! - Yaşar sakit idi , səsi də həmçinin. Buna baxmayaraq növbəti an anidən yataqdan qalxıb Baharın qolunu sıxdı. -So-yun!- nəfəsini qızın üzünə verərək bir daha təkrarladı. -Yayaşar...- Bahar başını bulayır və hələ də mərhəmət dilənməyə çalışdığı adamı eşitməməkdə israr edirdi. Yaşar onun əynindəki paltarın qolunu əli ilə yırtanda qız çığlıq atdı. -Sən bundan sonra ancaq bu işə yarayacaqsan , gözəlim , - onu ələ salırmış kimi gülümsünüb , Baharı süzməyə başladı. -Bundan sonra , sadəcə mənim üçün fahişəlik edəcəksən. Mənə minnətdar olmalısan. Səni başqaları