r əlini çənəsinə yaxınlaşdıraraq nənəmi işarə etdi. - Onur, mən… - Hümeyra, Eşitdiyim səslə necə davam edəcəyimi bilmədiyim cümləm yarımçıq qalmışdı. Əslində, nə deyəcəkdim onuda bilmirdim. Geri döndüyüm zaman Xəzər qaşlarını düyünləyib bizə doğru gəlirdi. Tir - tir əsməyə başlamışdım. Özümə elə çox yazığım gəlirdi ki… - Burada nə baş verir? Xəzərin səsindəki qəzəb açıqca duyulurdu. - Heç... Onur gedəcəyimizi bilib sağollaşmaq üçün gəlib. Onur işarət barmağı ilə bizi işarət edib çox yaraşdığımızı və xoşbəxt olmağımızı dilədiyini bildirdi. Amma gecə gözləri yenə çox hüzünlü idi. Səbəb mən idim? Heç bilmirdim… Xəzər mənə yaxınlaşıb çiynimdən tutaraq məni özünə sıxdı və nisbətən yüksək tonda: - Bu, nə deyir? - dedi. Başımı qaldırıb qəzəblə süzdüm onu. Heç gözləməzdim Xəzərdən bu qədər kobud davranışlar. Evlənəcəyim adamı elə bil indi tanıyırdım. Bunları etməyinin səbəbi nə idi? Bəlkə məni qısqanırdı? Səbəb nə olur olsun etdiyi heç düzgün deyildi və Onuru alçaltmağa çalışarkən özü alçalırdı. - Bizə xoşbəxtlik diləyir. - Sağ olsun. Xəzər dodaqucu mızıldanıb evə doğru addımlamağa başladı. - Hümeyra, gəlmirsən? - Gəlirəm. Gözlərim o gecə gözlərə elə ilişib qalmışdı ki, heç getmək istəmirdim. Nəinki getmək, heç gözümüdə qırpmaq istəmirdim. Birdə nə vaxt görəcəkdim ki, o qaraları? Bəlkə də, heç vaxt… Onurun baxışlarında gördüyüm xəyal qırıqlığı məni həqiqətən çox incidirdi. Tam bu sırada Onur hər zaman etdiyi kimi işarət və baş barmağını birləşdirib dodaqlarına yaxınlaşdırdı. Daha sonra barmaqlarını açıb xəfif təbəssüm etdi. Daha da dayana bilməyib zorla saxladığım göz yaşlarını sərbəst buraxdım. Həm ağlamış, həm də gülümsəmişdim, ürəkdən gülümsəmişdim… Onurun gözləri də dolmuşdu, bunu görə bilirdim. Üzündəki zorla seziləcək qədər cuzi təbəssümlə arxasını dönüb ağır addımlarla ordan uzaqlaşdı. Öz əllərimlə özümdən uzaqlaşdırdığım xoşbəxtliyimin arxasınca baxırdım. Baxırdım sadəcə… Əlimdən başqa heç nə gəlmirdi… Baxırdım… - Hümeyra, Yanağımı qurulayıb Xəzərin arxasınca evə