. Özləri də gəlirlər ki heç,-deyib Zakir bəy Səlimgilə tənbeh edici baxışla baxdı.
-Biz çağırmasaq , sizin də gələcəyiniz yoxdu heç ,-deyib Aylin Səlimə gözucu baxdı. Səlim isə bacardıqca Aylinə heç baxmırdı. Yalanı üzə çıxmışdı. Necə izah edə bilərdi ki bu yalanı? Aylinə açıqlamaq , bəlkə də,ən asanı idi. Əsas özünə necə izah edə bilərdi ki? Hisslərini özünə etiraf edə bilmirdi.
Söhbətin ən maraqlı yerində isə Kazım bəyə zəng gəldi.
- Qoymazlar rahat çayımızı içək,- deyib zəngi açdı:
-Alo.
-Kazım bəy?
-Bəli, mənəm. Siz kimsiz,-dedi və yad səs eşidib təlaşlandı.
-Mən polis kapitanı Kənan Süleymanovam.
Kazım tələşla yerindən qalxdı:
-Bir şeymi baş verib?
-Sizin evə oğru girib.
-Siz nə danışırsız?-əli-ayağı əsdi.
-Biz indi sizin evdəyik. Qonşular evə naməlum şəxsin girdiyini görüb dərhal bizimlə əlaqə yaradıblar. Bilmirik ,evdən nəsə oğurlanıb, ya yox. Gəlin, özünüz baxın. İfadə vermək üçün də gəlməlisiniz.
-Yaxşı, yaxşı. Mən indi gəlirəm, - deyib tələsik telefonu söndürdü və üzünü evdəkilərə tutub:
-Evə oğru girib, -dedi.
-Ata, nə danışırsan? Kim xəbər verib?
-Qonşular xəbər edib. İndi mən evə gedirəm. Ordan da polisə gedib ifadə verim gərək-dedi.
-Gözlə, mən də səninlə gəlirəm Kazım, - qudası da təlaşlandı.
-Seyran, sən burda qal. Mən gedim. Bəlkə, bu gün elə burda qalasan,-deyib oğluna baxdı.
-Əlbəttə, əlbəttə. Xanımlar burda qalsınlar..Biz də işimizi bitirənə gec olacaq,onsuzda. Hamı burda qalsın. Otaq çoxdur,onsuzda, -dedi və Aylinlə baxışdılar.
Evə naməlum şəxsin girdiyini görən qonşular dərhal polisə zəng vurduqları üçün oğru evdən nəsə oğurlamağa macal tapmamış qaçıb getmişdi.Evə dəyən bəzi zərərdən başqa elə bir önəmli bir şey olmamışdı. Polisə izahatını verib sığorta şirkəti ilə danışıqlar sonrası artıq saat 11-dən keçmişdi. Hamı Səlimgilin evinə gəlmişdi. Söhbət etdikdən və qadınların ah - vah etməsindən sonra hər kəs yorğunluğunu çıxarmaq üçün otaqlara çəkildi. Səlim və Aylin salonda qaldılar. Bilmirdilər, necə etsinlər. Ümumiyyətlə