nə edəcəklərini də bilmirdilər. Səlimin otağında Ayla xanım və Zakir bəy yatmışdı. Həm, onsuzda ,ayrı - ayrı yata da bilməzdilər axı. Bunu necə izah edərdilər sonra? Hər kəs yuxarı - yatmağa getdikdən sonra Aylin divanda oturub guya televizora baxırdı. Səlim də oturacaqda oturub düşünürdü . "Bəs indi necə olacaq? Bu harda yatacaq?"-deyə düşünüb Aylin gözucu Səlimə baxdı. Səlimin də ona baxdığını görüb tez üzünü televizora çevirdi. Guya ora baxırdı.
-Yəqin, mənim düşündüyümü düşünürsən, Aylin.
Gözünü televizorda çəkmədən :
-Nə düşünürdün ki?,-soruşdu.
-Aylin, o baxdığın kino haqqında əminəm ki, heç nə bilmirsən. Özünü məcbur etmə.
-Yox. Elə niyə deyirsən?Çox maraqlıdır,-dedi və ekrandan gözünü belə ayırmadı.
-Aylin,-Səlim bir az yüksəkdən Aylinə xitab edib , Aylinin əlindən pultu alıb televizoru söndürdü..
Aylin bu dəfə Səlimə çevrildi.
-Sənin otağında mənim valideynlərim yatıb.
-Bilirəm. Biz də bir gecəlik bir otaqda qalsaq, heç bir problem olmaz. Yəni, məncə. Nə ola bilər ki həm?
Aylin çəkingən tərzdə
-Bir otaqda? -deyərək təəccüblə Səlimə baxdı.
Səlim yarı zarafat, yarı ciddi şəkildə :
-Nədir, yoxsa, özünə güvənmirsən?—dedi.
Aylin də ona eyni baxışla baxıb daha da yaxına gəldi :
-Niyə özümə güvənməyəcəm ki?
-Bilmirəm. Məni sanki bir nəfər öpmüşdü axı, -dedi. Kinayə ilə və qaşının birini qaldıraraq Aylinə baxdı.
-Nə danışırsan sən? Yox bir...—deyərək gözlərini bacardıqca böyüdüb Səlimə baxdı.
-Onda problem yoxdur. Elə deyil? Gözlərini belə çox böyütmənə ehtiyac yoxdur,-dedi və gülməyə başladı.
- Yalandan mənə deyirsən ki, valideynlərimiz gələcək. Amma heç də elə deyilmiş,hə?-deyərək Səlimə meydan oxumağa başladı.
Səlim gözlərini qaçırıb yatmağa getmək vaxtıdır,-dedi və əlavə etdi,-eyni otaq problem deyil ki ,hə?-dedi və bığaltı gülümsəyərək Aylinə baxdı.
-Yaxşı, problem yoxdur. Mənim özümə güvənim tamdır, mister qaraqabaq, -dedi və otağa çıxmaq üçün yuxarı çıxmaq istəyəndə çevrildi,-sənin bığaltı gülməyini görə bilirəm mən,-deyərək əsəblə