ə Səlimə baxdı.
-Yox nə danışırsan. Gülmürəm,-dedi və gülməyini saxlaya bilməyib güldü.
-Səlim,-deyərək Aylin qaşlarını çatdı,-mən otağıma gedirəm. İstədiyin qədər gül. Vecimə də deyil,-dedi və yeyin addımlarla pilləkəni qalxıb otağına çıxdı. Səlim isə gülməyə davam edərək televizorun qarşısına keçdi.
Ayla xanım otaqda hər yeri incələyirdi.
-Zakir,bu otaqda yaşayış var.
-Başa düşmədim, əzizim, - deyib yorğanın altından başını qaldırdı.
-Deyirəm ki, yaşayış var. Səlimin geyimləri burdadır,-deyib şkafı açıb göstərdi.
-Sən qızını bilmirsən elə bil. Yəqin ki, Səlimə dolabda yer qalmayıb deyə o da bura yığıb geyimlərini, - deyib güldü.
-Yox, Zakir burda qəribə bir şey var. Nəsə başqa şey var.
-Əşi, bəsti Şerlokluq elədin. Gəl yanıma, - deyib yorğanı qaldırdı.
-Sən inanma. Amma mən bilirəm ,nəsə var,-deyib yatağa girdi. Yuxulayana qədər düşündü.
Seyran xanım da nəsə sezdiyi üçün yataqda o yan- bu yana dönürdü.
-Nə olub ,ay Seyran. Niyə yatmırsan?-deyib Kazım bəy narazı halda dilləndi.
-Bayaq Səlimə kim zəng etmişdi, görəsən.
- Dedi də ,Samir idi. Di yat indi. İmkan ver mən də yatım,-deyib gözünü yumdu.
- Kazım,Sara idi, məncə,-dedi və ehtiyat edərək ərinə baxdı.
-Nə??-Kazım bəy özündən çıxdı...-sən nə danışırsan. Ola bilməz elə şey. Sara ilə Səlim bir araya iki dünya bir olsa da,gələ bilməz.
-Niyə qışqırırsan? Nə dedim mən ?-deyərək incik halda ərinə baxdı.
-Sən də bax gör nə deyirsən də. Mən Səlimə kasıb qız da alaram,amma Sara mümkün deyil.
-Səbəb nədir axı?-deyərək ərindən cavab gözləsə də,Kazım bəy ona heç nə demədi.
-Yat daha, gecdir,-dedi və gözlərini yumdu. Amma bütün gecə yata bilmədi. Həyat yoldaşının dediyi onun beyninə qurd salmışdı."Yəni Səlim hələ də Sara ilə görüşür ki?"
Aylin otağında güzgünün qabağına keçib üzünə krem çəkməklə məşğul idi. "Görəsən, Səlim niyə yalandan atamgil gələcək demişdi ki?" Öz özünə düşündü və sonra ağlına nə gəldisə,-yox daha nə,-deyərək üzünü turşutdu.
Bir az televizor seyr etdikdən sonra Səlim da yatmağa