gəldi. Otağın qapısına çatanda dərindən bir nəfəs aldı. Sonra qapını astaca vurub :Aylin,-deyə səsləndi astadan,-gələ bilərəm?-dedi.
-Gəl, - dedi Aylin və güzgünün qabağında dayanıb saçını daramağa başladı. Səlim içəri girib nə edəcəyini bilmirdi. Gah oturur, gah ayağa qalxırdı. Gah termonun önündəki şəklə baxır, gah da otağı gözdən keçirirdi.
-Döşəkdən, yastıqdan nəsə varsa, ver mən yer salım, yatım,-dedi.
-Yerdə yatacaqsan?-Aylin təəccübləndi.
-Hə, mən yerdə yataram.
-Burda əlavə yorğan-döşək yoxdu axı. Qonaqlar üçün olan otağın şkafındadır. Orda Seyran xalagil var.
-Eee noldu daha. Quru yerdə yatım?-deyib otaqdan çıxmaq istəyəndə Aylin əlindən tutub onu saxladı:
-Burda qala bilərsən. Bir gecəlik idarə etmək olar.
Ani etdiyi hərəkətin fərqinə vararaq dərhal Səlimin əlini buraxdı. Tez çarpayıya sarı gedib araya sərhəd kimi kiçik yastıqçalar düzdü. Özü çarpayının kənarında oturub Səlimə digər yeri göstərərək, - Gəl, burda yat, Səlim, - dedi. Səlim özünü bir anda çarpayıya sərələdi,-yuxum gəlir, - deyib gözünü yumdu.
- Aylin,burda yatırıq, düzdür, amma bax haa gecə çaşıb məni öpərsən,-deyib zarafatla və yalançı qorxu ilə Səlim Aylinə baxdı
-Səlim, səni öpən deyiləm,amma səni dəqiq öldürəcəm,-deyib zarafatla əllərini Səlimin boğazına keçirdi. Göz-gözə gəldikləri anda Səlim Aylinin gözlərinə zilləndi. Bu baxışlarda əriməyəsən,neyləyəsən? Aylin özünü itirdi.
-Keçən dəfə yalnış etdim, Aylin. Məni bağışladın?-dedi və baxışları Aylini daha da yandırmağa başladı.
Aylin əllərini Səlimdən çəkərək çarpayıda beli üstə uzanaraq gözlərini tavana zillədi. Səlimdən incik qala bilmirdi.Onu Nigarın evində görəndə elə bütün soyuq küləklər yerini istiyə vermişdi. Buzlar ərimişdi. Onu bağışlamaya bilərmi ki heç?
Səlim yerində dirsəklənib Aylinə sarı döndü:
-Noldu? Bir şey demədin.
Aylin gözlərini tavandan çəkib Səlimə zillədi. Bu baxışlarda daha nə yox idi,ay Allah?! Sevirdi. O, Səlimi sevirdi.Dəli kimi sevirdi. Həm də acı çəkirdi. Səlimin Saranı sevdiyini bilmək onu