Bolum 9

Sevgimi qəlbimə həbs edirəm mən.
Uzaqsan, sən məni sevmirsən, axı.
Bir ögey baxışın vardır ki mənə
Sanki sən görürsən məni bir yağı.

Onun varlığıdır bəzən səni yaşadan. Onun nəfəs aldığını bilirsən və bu səni sevindirir. Bəlkə, yanında deyil,bəlkə, başqa birinin yanındadır. Ancaq sən onun var olduğunu bilirsən. Ona görə də sevinirsən. Bəzən sevinmək üçün adi bir şey bəs edir. Və o adi şey sənin üçün qeyri-adidir.
Hər şeyə qadir olan məhəbbət bir gün ən böyük bəlan olar. Gün gələr, ən böyük qüvvən olar. Bəlkə də, ən yaxşı günün məhəbbət ucbatından ən pis günün olar.Nəticədə bu məhəbbətdir axı. Nə sağı bəllidir, nə solu...

Axşama bütün hazırlıq görülmüşdü. Ləziz yeməklərin ətri salona yayılmışdı. Gülnarə xalanın yaman gözəl əl qabiliyyəti vardı. Səlim də, eləcə Aylin də onun yeməklərini çox sevirdilər. Bəlkə də,tək anlaşdıqları mövzu Gülnarə xalanın yeməkləri idi. Artıq saat 6 idi. Qonaqlar harda var, gəlməli idi. Aylin ilə Səlim divanda oturub gözləyirdilər. Həyəcanlı idilər. Nəyisə bəlli etməkdən çəkinirdilər.Elə məhz buna görə bu evlilik müddətində çox az getmişdilər valideynlərinin yanına.Qapının zəngi çalınca ikisi də birdən yüyürdü qapıya. Ailələr ikisi də birlikdə gəlmişdi.
Hamı bir - birilə görüşdükdən sonra süfrə arxasına keçdilər. Gülnarə xalanın iş saatı bitdiyi üçün qonaqlara Aylin qulluq edirdi. Yemək əsnasında hər kəs söhbət edib gülürdü. Kazım Səlim və Aylinin münasibətlərinin nə yerdə olduğunu aydınlaşdırmaq istəyirdi. Onların da belə deyib - güldüyünü görəndən sonra ürəyi rahatlamışdı. "Demək ki, xoşbəxt bir evlilikləri var" - düşünmüşdü.Bu vaxt Seyran xanım araya girərək :
-Artıq 3 ay olacaq evliliyiniz. Uşaq nə vaxt düşünürsünüz?-deməsi ilə Aylinin boğazında yemək qalması bir an çəkdi. Öskürək tutdu onu. Səlim cəld su süzüb Aylinə verdi. Suyu içəndən sonra özünə gəldi. Yanaqları qıpqırmızı qızarmışdı. Deyilən söz onu o ki var,utandırmışdı.
-Ah, Seyran, söz danışdın da. Niyə utandırırsan uşaqları? -desə də, əslində , Kazım