Qonartroz diz oynağının degenerativ-distrofik xəstəliyi olub qığırdaq toxumasının proqressiv dağılması, oynaq deformasiyası və onun funksiyasının pozulması ilə xarakterizə olunur. Qonartrozdan daha çox yaşlı insanlar, xüsusən də qadınlar əziyyət çəkir.
Patogenezinə görə qonartrozun iki növü ayırd edilir: birincili və ya idiopatik (naməlum səbəbli), əsasən yaşlı insanlarda rast gəlinir, ikitərəfli olur. İkincili qonartroz isə diz oynağının travması, inkişaf qüsuru, infeksion və sistem zədələnməsi nəticəsində yaranır, adətən birtərəfli olur, istənilən yaşda rast gəlir.
Xəstəliyin diaqnostikası rentgenoloji müayinə vasitəsilə aparılır.
Qonartroz müalicə olunmayan xəstəliklər sırasına daxildir, lakin bu o demək deyil ki, onu müalicə etmək lazım deyil. Xəstəliyin müalicəsinə nə qədər erkən başlanarsa, sağalma effekti bir o qədər yüksək ola bilər. Burada müalicə kompleks olmalıdır. Müalicə pasiyentdən bütünlükdə həyat tərzini dəyişməyi tələb edir. Zərərli vərdişlərdən imtina edilməli, qidalanma rejimi və tərzi dəyişdirilməli və s. Müalicə konservativ, fizioterapevtik, ortopedik və cərrahi ola bilər.
Qonartrozun müalicəsində cərrahi metod o zaman seçilir ki, digər müalicə üsulları uzun illərdir heç bir nəticə vermir. Ancaq cərrahi müdaxiləyə bəzən əks göstərişlər də olur, yaşla əlaqədar orqanizm gücünün yetərli olmaması, sağlamlıq durumunun aşağı olması və s. səbəblər ola bilər. Buna görə də konservativ müalicə ilə davam etməyə üstünlük verilir, lakin bununla yanaşı müalicəyə yanaşma metodikası daima dəyişdirilir, fitoterapiya, xalq təbabəti əlavə edilir. Bu o demək deyil ki, xəstəlik cərrahi müalicə səviyyəsinə gələnə qədər gözlənilir və bundan sonra digər metodlar tətbiq edilir, xeyr, xəstəliyin müalicəsi erkəndən nə qədər rəngarəng, kompleks olarsa, sağalmada bir o qədər irəliləyiş əldə etmək olur.
Xalq təbabətində dərman bitkilərindən hazırlanmış cövhərlər, yerli müalicə məqsədilə müxtəlif kompreslər tətbiq edilir. Xalq təbabəti biliciləri bu üsulları xəstəliyin