və hər şeyi unutmaq istəyirdi,amma ikinci zərbə özünü çox gözlətmədi.
-Dur və çıx otaqdan!- Yaşarın hələ xırıltılı olan səsi eşidildi. Bahar qəfil əmrin icrasına keçmədən öncə ərindən təsdiq gözləyirmişcəsinə ona baxdı.
-Eşitmədin?- Yaşar hələ də onun üzünə baxmırdı.- Sənə dedim çıx otaqdan. Bundan sonra bu otaqda vəzifən bitən kimi qalxıb çıxmalısan. Hər dəfə mənə təkrarlatma! Sənin kimi biri ilə yatağımı böləcəyimi də düşünmə!
Bahar susdu. Danışmağa halı yox idi. Nə isə demək, nə isə sübut etmək üçün güc yığmaq lazım idi , ancaq ona da halı olacağına ümid etmirdi artıq. Sadəcə ayağa qalxdı, astaca yerdən geyimlərini yığdı, heç geyinmədən, o lazımsız parçaları sinəsinə sıxaraq otaqdan çıxdı. Bundan sonra ona yataq olaraq xidmət göstərəcək divan aşağıda onu gözləyirdi. Saatlarla ağladı, inlədi, sonra sakitləşdi.
Şşş, balaca qız, sakit ol! Hər şey keçib gedəcək, hamısı böyüyəndə unudulacaq. Qanayan dizlərinə üfürən pəri onu sakitləşdirirdi. Və budur; Bahar ayağa qalxır, gülümsəyir, topunu da əlinə alıb yaşıl çəmənliklər arasında itir. Şşş, hamısı bitdi, hər şey yaxşıdır...
Bahar boğazının quruduğunun fərqinə vardı. Ayaqlarının arası hər addımında ağrı verirdi. Bir stəkan su süzdü, kiçik mətbəx masasının arxasına keçib oturdu və acgözlüklə suyu başına çəkdi. Acımışdı, heysiz idi. Dünya başına fırlanırdı. Bir müddət gözləri boşluqda gəzdi və nəzərləri özünü görə bildiyi dəmir çaydanın üzərində dayandı. Bahar adına tamamilə zidd birinə çevrilmişdi. Növbəti missiya hamam otağı idi. İsti su bədəninin ağrılarını apardı, beynini aydınlatdı. Özünü heç nə olmamış kimi aparmaq üçün Bahar çox çalışdı, əlləşdi, lakin yarım saat durmadan yediyi hər şeyi qaytardığı vaxt başa düşdü ki, mümkün deyil. Sonunda vulkan kimi püskürdü. Ağladı, ağladı, ağladı. İmdad etdi, " mən buna layiq deyiləm, mən belə biri deyiləm" deyə qışqırdı, fəqət səsini eşidən olmadı.
Yaşar onun üçün hər şey gətirmişdi. Nəinki alt paltarı və digər geyimlər ,həmçinin hamam ləvazimatları və hətta