a dərmanlar. Bahar geyimləri yerbəyer etdi, əynini dəyişdi, ona gecəni xatırladan yatağı yığışdırdı və mətbəxə endi. Yaşar dediyi kimi də bir aylıq ərzaq almışdı və Baharın dükana getməyə ehtiyacı yox idi. Yemək bişirərkən mahnı zümzümə etməyi unutmadı. Arada gözləri dolurdu,amma olsun , Bahar güclü idi. Ər ilə arvad arasında olur bele şeyler. Keçəcək, hamısı bir zaman sonra gülməli gələcək onlara . Yaşar bircə dəfə ona imkan versə, Bahar hər şeyi ona danışacaq. Yaşar onu bağışlayacaq ,hər şey əvvəlki kimi olacaq və onlar xoşbəxt yaşaya biləcəklər. Burada nə var ki? Adi bir şeydir. Hər bir ailənin başına gəlir anlaşılmazlıqlar. Bəli-bəli, hamısı bir gün uzaq keçmişdə qalacaq.
Bəlkə də elə belə idi. Çünki Yaşar da ofisdə özünə yer tapa bilmirdi. Gecə etdiklərini, Baharı necə incitdiyini xatırladıqca özü də əzab çəkirdi. İstər-istəməz hər bir kişi (emosiyaya sahib kişi) qadına pis davrandıqda bu hissləri yaşayardı.bəs , sevən kişi nələr çəkər heç düşünə bilərsiz? Sevən biri üçün qadınına dediyi hər acı sözü öz üzünə dəyən şillə kimidir. Yaşar Baharı sevdiyini indi daha çox dərk edirdi. Nuray ilə yatdığı yataqda onunla sevişdiyində, Yaşar bir dəfə də olsun keçmiş həyat yoldaşını xatırlamadı. Hər nə qədər nifrət etmək istəsə də, Baharın yaşıl gözlərindən axan hər yaş Yaşarın dərisinə dəyən isti yağ kimi təsir göstərirdi ona. Evə qayıtmağa hazırlaşan Yaşar bu gecə onunla pis davrana bilməyəcəyini düşünürdi. Dilinə onu təhqir etmək üçün söz gətirə bilməyəcəyini bilirdi. Əzab verməkdən çox ,ona bir kişi olaraq həzz yaşatmaq istədiyini də çox yaxşı bilirdi. Amma mərdimazar ofisdən çıxdığı kimi də qarşısını kəsdi. Sənan iri gözlər ilə ona baxırdı. İşdən çıxmaqda olan işçilərinin qarşısında bu adamı döyməmək üçün Yaşar yumruğunu çox bərk sıxmalı oldu.
-Nə lazımdır?- maşına minməyə hazırlaşanda onun qarşısını kəsən Sənana baxmadan dilə gəldi.
-Danışmaq.
-Kecən dəfə deyəsən az edib. Yenə boş çərənləmələrinlə vaxtımı almağa icazə verə bilmərəm. Çəkil qarşımdan!
-Siz necə