adamsız? Çəkilən deyiləm! Elə bil keçən söhbətdə sizə hər şeyi izah etmişdim axı! Niyə aramızda dayanırsız? Bahar haradadır?
-Keçən dəfə ağzını, burnunu qırmamağım o demək deyil ki, yenidən gəlib qarşımda dayana bilərsən!- Yaşarın dişləri sınmaq üzrə bir-birinə sıxıldı.
-Baharın harada olduğunu deməmiş əl çəkməyəcəm,- Sənan israr etdi.
Yaşar onun üzünə endirdiyi yumruq ilə içini soyuda bilməyəcəyini bilirdi, amma ən azından susaraq qulaq asmaq da toxunulmuş qüruruna bir az da toxunurdu. Ağzı qanayan Sənan isə avtomobili işə salan Yaşarı pəncərədən dəli etməyə başladı.
-Qulaq asın, xahiş edirəm, onunla görüşməyimə icazə verin, - Sənanın səsindəki açıq-aşkar hiss olunan yalvarış boşuna deyildi.Pəncərənin şüşəsinə dəyən yumruqlar onu sındırmaq üzrə idi. Bu vəziyyətdə o, Yaşardan asılı olduğunu çox yaxşı bilirdi. İki gündür gözlədiyinin əksi baş verirdi. Bahara qovuşacağı ümidi ilə dediyi sözlərin bir ərin qulaqlarında necə dəhşətli səslənəcəyini heç düşünməmişdi. İndi də düşünmək gec idi, ən azından yalvara bilərdi, amma Yaşarın bu yalvarışlara reaksiyası bir heçə bərabər idi.
Bahar əlindəki çərçivəyə gözlərini dikmiş, içindən ona gülən iki sevən şəxsin sevgisini gözlərindən oxumaqla məşğul idi. Bu evdə Yaşar ilə Nurayın cəmi iki şəkli var idi: biri qonaq otağının divarından asılı olan toy , digəri isə yataq otağında (onların ilk sevişməsinə şahid olan otaq) kamodun üzərinə qoyulmuş kiçik çərçivədəki, bəlli ki, "love story" çəkilişindən olan şəkil. Bu şəkil yaşıl ağaclar əhatəsində çəhrayı rəngli, sadə , eyni zamanda bahalı olduğu dizaynından bəlli qısa don geyinmiş Nuray və onu arxadan qucaqlayaraq, başını qızın kiçik çiyninə endirmiş Yaşarı əks etdirirdi. İkisi də ürəkdən gülür; dişlərini ağartdıqları bu gülüşdə xoşbəxtliklərini göstərməyə çalışırmış kimi indi bu xoşbəxtlikdən tamamilə məhrum Bahara acıq edirdilər sanki. Bahar elə dalmışdı ki, nə açılan qapının səsini eşitdi , nə də içəri keçən Yaşarın ayaq səslərini. Yaşar onun arxasında dayanıb ,bir neçə