Gözlə , indi mən səni yedirəcəm, amma başqa cür.
Hələ kafe eyhamını dərk etməyə çalışan Bahar nə isə deməyə macal tapmadı. Yaşar onun dodaqlarını əsir alanda, dilini onun ağzında oynadanda qız sadəcə avazı gələ bildiyi qədər səs çıxara bilir , onu özündən itələməyə çalışırdı. Yaşar onun həcmli dodaqlarını didərkən, qanadarkən, Bahar qarşı çıxmağa çalışsa da, mənasız idi. Qəfil hərəkət ilə Baharı böyük yemək masasının üzərinə sərəndə qız ikinci dəfə bədənində güclü ağrı hiss etdi. Üz-gözünü turşutmasının ardından ərinin ətəyini yuxarı qaldıran əllərini yanbızlarında hiss edəndə gözləri böyüdü.
-Yaşar, burax! Eləmə!- çığlıqları boşuna idi. Baldırlarından tutub onu özünə tərəf çəkən əri artıq soyunmağa başlamışdı.
-Bilirsən, gözəlim, masa arxasında tək yemək yemirlər. Sənin gözün doymur axı. Bəlkə.mən doydura bildim.
Yaşarın sərt təkanları Baharın etirazlarını iniltiyə çevirmişdi.
-Yaşar, bəsdir, Yaşar, Ya...
Onu eşitməyən Yaşar sürətini azaltmadan təkanları sərtləşdirdi və hələ uzun müddət artıq ona yalvarmaqdan bezən qızı incitdi. Bahar işini bitirən ərinin geyinməyini masadan qalxmadan izlədi. O hər şeyi başqa cür xəyal edirdi. Fərq etməz , masanın üzəri olsun ,ya yataq olsun, o, sevgi ilə bunu etməyi istəyirdi və hətta arzulayırdı. Nəticədə isə hər gün təcavüzə uğrayırdı. İlk cinsi aktı kimi digərləri də onun istəyi olmadan baş verirdi. Yaşar zəhər qusur; ona həm fiziki, həm mənəvi xəsər yetirmək üçün əlindən gələni edirdi. Nifrəti bitmirdi, zəhəri qurumurdu. Bahar parçalanmış qürurunun tikələrini yerdən yığmaq üçün astaca, ağrıdan sızlayan bədənini masadan qaldırdı, üst-başını düzəltdi, dağılmış saçlarını əli ilə arxaya topladı. Masanın üzərindəki süfrəni yığdı, paltaryuyanın içindəki , eyni səbəb ilə oraya atılmış mələfələrin yanına əlavə etdi. Ağlamırdı; göz yaşları qurumuş , bütün bunlar adi bir şey imiş kimi. Ruh kimi mətbəxə keçdi, hələ isti olan yeməkdən çəkdi və yedi. Şşş, balaca Bahar, hamısı keçəcək, hamısı böyüyəndə unudulacaq... Tikələr şüşə