düşmək mümkün deyildi. Baharın adını dəfələrlə təkrar edir, daha sonra təhqirlər yağdırır, Cavidan da bütün bunlara heç nə demədən qulaq asırdı. Nəhayət Nuray ilə yaşadıqları zaman cəmi bir neçə dəfə dostunun evində olan Cavidan taksi saxladığına görə çatdıqlarını başa düşdü. Zəng düyməsini dəfələrlə basmasına və dəmir qapını durmadan taqqıldadmasına baxmayaraq ,açan yox idi. Bir qolu boynundan sallanan və bütün ağırlığını onun üzərinə salan dostu isə artıq yatmışdı. Cavidan içkili adamın ağırlığı bir tərəfdən ,Baharın evdə olduğu halda qapını niyə açmadığı fikirləri bir tərəfdən onu yorduğu bir zamanda Yaşarın ciblərini eşməyə başladı. Nəhayət açar tapılmışdı. Baharın yatdığı ehtimalı səhv çıxan Cavidan, qarşısında dayanan qızın tanıdığı həmin o qız olduğuna dərhal inana bilməmişdi.
-Bahar?- o, gözləri çuxura enmiş, dodaqları yara içərisində , bir dəri , bir sümükdən ibarət qıza heyrət içərisində baxa qalmışdı. Bahar heç nə demədən, ruh kimi yaxınlaşıb ərinin ağırlığının yarısını öz üzərinə aldı və onlar birlikdə Yaşarı yuxarı otağa apardılar. Yaşar sərildiyi döşəkdə nə isə mızıldanaraq bürüşmüşdü. Ağzını açıb nə isə deməyə macal tapmamış Bahar nə içmək istədiyini ondan soruşanda Cavidan su istədi. Qonaq otağındakı divanda əyləşən Cavidan divardan ona gülümsəyən Yaşar ilə Nurayı izləyyirdi. Bahar su bardağını ona uzatdı və qoltuqlardan birinə əyləşdi. Cavidana baxmırdı, heç bu dünyada olduğundan xəbər verən hər hansısa siqnal yox idi. Cavidan suyu içəri ötürərkən diqqətlə onu süzdü və Baharın baxımsızlığı, qollarındakı göyərtilər, dodaqlarındakı yaralar gözündən qaçmadı. İlahi, bu evdə nələr baş verirdi? Yaşar ona söz verdiyi halda öz həyat yoldaşına nələr yaşadırdı? Nə olmuşdu axı? Cavidan hal-hazırda bu evdə olmaqla Bahar üçün təhlükə yaratdığından da tamamilə xəbərsiz idi. Gecəni onun gözündən iraq başqa kişi ilə bir evdə keçirən arvadına dostunun nələr edə biləcəyindən xəbəri olması üçün Cavidana gərək hər şey başdan danışıla idi. Bildiyi tək şey isə