, Səlim. Nə doğru deyil? Sən nə demək istəyirsən?
-Evlisən sən.
Aylin əsəblə gülərək :
-Zarafat edirsən?- Gülnarə xalanın eşitməsindən ehtiyat edərək pıçıltı ilə, - Biz saxta evliyik,-dedi.
-Demək, elə oldu?Yaxşı. Qoy elə olsun. Necə istəyirsən, elə et.
-Elə də edəcəm,-dedi və üst geyimini və çantasını götürüb evdən çıxdı. Səlim hirslə əlini masaya vurdu. Bu vaxt yerə düşüb çiliklənən stəkan səsinə Gülnarə xala mətbəxdən gəldi. Atası və qaynatasıgil də bu vaxt aşağı düşürdü.
-Nə baş verdi Səlim, oğlum?
-Heç nə, ata, əlim dəydi, sındı stəkan,-deyib stəkana işarə etdi.
-Olsun, bala, problem deyil. Əsas sən yaxşısan? - Təlaşla oğluna tərəf gəldi.
-Hə, ata. Yaxşıyam,-dedi. Əsəbiləşdiyini göstərməməyə çalışdı.
-Oğlum, bəs gəlinim hanı?- masaya oturaraq soruşdu.
Hər kəs süfrə başına oturdu.
-İşə tez getməli idi. Ona görə də tez çıxdı.
- Heyif,görə bilmədik. Olsun. Başqa səfər artıq.
Artıq masada danışılan söhbəti eşitmirdi Səlim. Fikri Aylində qalmışdı. "Bu Tural hardan çıxdı belə? Nigar danışmışdı onun haqqında. Aylini sevirdi. Indi xatırladım"- deyə düşündü.
-Oğlum, sən məni dinləyirsən? - sualına cavab ala bilməyən Zakir soruşdu.
-Zakir əmi, bağışlayın. Fikrim başqa yerdə idi.
-Haralarda üzür sənin gəmilərin? -atası soruşdu. Özünü gülməyə məcbur etdi. Əslində isə,fikri dünən Seyran xanımın dediyində idi. "Səlim Sara ilə görüşür , deyəsən."
-Bu gün iş görüşüm var idi. Onu düşünürdüm,ata.
-Hə,bildim,bala. Olsun. Sən təki işlərində uğur əldə et həmişə.
- Mən çıxsam, sizin üçün problem olmaz ki?
-Yox, nə problem?Biz də bir azdan çıxarıq, - dedi Zakir.
Səlim evdən necə çıxdığını bilmədi. Fikri yaman qarışıq idi. Telefonunun zəngini belə eşitmirdi. Birdən özünə gəldi. Telefonu zəng çalırdı. Telefonun ekranına baxdı, Sara yazısını görüb cəld açdı. Dünən axı ona zəng etməli idi. Özünü bağışlaya bilmirdi. Düzgün etmirdi axı.
-Ömrüm, salam.
-Salam, Sara.
-Necəsən, Səlim?
-Yaxşı. Sən necəsən?
-Səlim, dəqiq yaxşısan? Səsin yaxşı gəlmədi axı.
-Yox, yox