çiskin vardı.Səlim isə soyuğu hiss etmirdi. Fikri o qədər qarışıq idi ki, soyuğu hiss edəcək halda belə deyildi. Sükan arxasında oturub evə gələndə hiss etdi ki, halı yaxşı deyil. Evə çatanda saat 11 idi. Səlim evə girib divanda oturdu. Bir az burda uzandı.Aylinin çoxdan yatdığını düşündü. Aylin isə Səlimin düşündüyü kimi heç də yatmamışdı. Səlimi gözləyirdi. Pəncərədən maşını görəcək dərhal qaçıb otağına çıxmışdı. Guya yatırdı və heç nə vecinə deyildi. Əslində isə, yaman narahat idi Səlimdən. Onun otağa gedib qapını örtmə səsini eşidəndən sonra rahat oldu və bir az düşündükdən, çarpayısında o yan- bu yana çevrildikdən sonra yuxuya daldı.Bu iki ürəkdə fırtınalar qopurdu. Ürəklər bir-birilərindən xəbərsiz can atırdılar digər ürəyə tərəf. Bir - birindən xəbərsiz bir - birinə duyulan hisslər. Qısqanclıq idi onları qıcıqlandıran. Üçüncü bir şəxsin araya girməsi idi Səlimi əsəb edən. Aylinin yanında başqa birini görmək idi onu qəzəbləndirən. Hisslərini özünə belə etiraf edə bilmirdi. İlk dəfə idi bu ürək çırpıntısı onda. Birinci dəfə idi birinə baxarkən dili tutulurdu.Susqunluğunun altında o qədər çox məna, o qədər çox söz gizli idi ki. Sadəcə özləri də özlərinə etiraf edə bilmirdi bu hissləri. Qəbul etməkdə çətinlik çəkirdilər. Amma artıq hər şey başqa idi. Artıq bu evdə heç nə əvvəlki kimi olmayacaq idi. Bu evdə artıq günəş başqa yerdən işıq saçacaq idi.

Deyirlər, gözü kor olur sevginin.
Qəlbinə girərsə sevgi hər kimin,
Dəyişər insanı kökdən ucadək.
Ağladar, incidər eşq