və təlaş oynadı. O , bu mənzərəni görə biləcək ərini xatırladı. Daha bir səhv yolverilməz idi. Cavidan da səhv etdiyini başa düşmüş kimi oturduğu divanda geriyə çəkilərək, Bahar ilə aralarında məsafəni çoxaltdı.
-Bahar, nə baş verir? Yaşar sənə nə edib? Niyə sən bu haldasan? O...səni incidir?- tərəddüd ilə verilən suallar bitməmiş Bahar ayağa qalxdı.
-Hər şey yaxşıdı. Siz...getsəz yaxşı olar. Mən də yaxşıyam,Yaşar da yaxşıdır.
Cavidan gözlərini döyürdü.
-Bahar, nəyin yaxşı olub, nəyin olmadığını görmək üçün gözlərim hələ yaxşı görür. Sənin halın bu evdə heç nəyin yaxşı, hətta normal olmadığından xəbər verir. Yaşar səni incidirsə, de mənə. Onsuz mən bu mövzunu belə qoyan deyiləm, - Cavidan ayağa qalxdı və irəli gəldi. Bahar da ona uyğun ayaqlarını arxaya doğru apardı.
-Bahar, mənimlə gəl və gedək digər evə. Bura niyə köçmüsüz bilmirəm, amma xahiş edirəm ,tərslik eləmə və mənimlə gəl ,- az öncəki sərt danışığını daha yumşaq etməyə çalışan Cavidan Bahara bir az daha yaxınlaşdı və onu çiyinlərindən tutdu. Qız hələ qurumayan gözlərini böyüdüb ona baxırdı.
-Bahar, sən belə həyata layiq deyilsən. Mən Yaşar ilə danışacağam və nə baş verirsə hamısını düzənə salmağa çalışacağam. Sən qorxma və mənimlə gəl.
Bahar tərəddüd içərisində dayanmış, Cavidanın gözlərinin içinə baxırdı. Cavidan bir az daha üstünə getsə , Baharı razı sala biləcəyini düşünürdü, lakin o gözlərini qaçırdı, arxaya doğru səndələdi və başını endirdi.
-Xahiş edirəm, gedin. Mən heç nədən, heç kimdən şikayətçi deyiləm və əgər siz burada daha çox qalsaz , mənə kömək əvəzinə əzab vermiş olacaqsız. Gedin, xahiş edirəm! Ərimlə aramızda baş verənlər bizim işimizdir.
Cavidan saniyələr ilə dayandı, ağzını açdı, nə isə demək üçün cəhd etdi , amma onun üzünə belə baxmayan qızı heç nə ilə razı sala bilməyəcəyini başa düşüb , bir az sonra heç nə demədən qapıya doğru yönəldi.Bahar qapını dərhal, heç düşünmədən, tərəddüd etmədən, belə də lazım imiş kimi örtdü. Bilmirdi niyə, amma Cavidan özünü təhqir olunmuş hiss