s edir və qapıdan hələ uzun müddət ayrılmaq istəmirdi. Lakin getmək zamanı idi. Həm tək getmək deyil, getmək və geri qayıtmaq üçün səbəb tapmaq zamanı.
Onun ilk işi Mariyanın yanına getmək oldu. Əslində onun yanına geri qayıtmaq desək daha doğru olar. Mariya hər zamankı kimi bütün işini atıb , onların birgə yaşadığı və ya zaman keçirdiyi ( çünki ayrılıqda hər ikisinin başqa evi var idi) evdə onu gözləyirdi. Cavidan içəri keçəndə adətən olduğu kimi onunla intim söhbətlərə qapılmadı və Mariyadan içki istəmədi, sadəcə keçdi və divanda oturdu. Bu kifayət idi ki, Mariya ona nə isə olduğunu anlasın. "Sevgilisi" yanında otursa da, Cavidan reaksiya vermədi. Onun qarşısındakı jurnal masasına dikilmiş qonur gözlərindən təlaş oxumaq olurdu. Mariyanın adətən etdiyi kimi incə və baxımlı əlini onun köynəyinin altına keçirərək sinəsini sığallaması da işə yaramadı.
-Cavik, şto sluchilos?(nə olub?)- Mariya artıq başqa eyhamlar vuran xırıltılı səsini işə saldı. Cavidan ona yaxın olmayanda, toxunmayanda, hormonları sözünə qulaq asmırdı.
-Mariya, - deyə Cavidan onun hərəkət edən əlini saxladı və pencəyinin altındakı köynəyinin içindən çıxardı.-Bu gün halım yoxdur.
-Nə olub? Məni buraya niyə çağırmısan onda ?- narazı istehza ilə Mariya donquldandı.
-Bahar...- Cavidan həsrət ilə onun adını çəkəndə Mariya qısqanclıq damarının gərildiyini hiss etdi. Hər dəfə onun adı gələndə və ya Cavidan onu xatırlayanda Mariya Baharın yox olması istəyini özündə müşahidə edirdi. İndi də istisna hal deyildi, lakin bu dəfə nə isə fərqli idi və maraq Mariyanı boğurdu. O həmişə düşünürdü ki,bir gün onsuz Cavidanla ayrılmalı olacaq, belə münasibətlərin sonunun olmadığını çox yaxşı bilirdi. Hətta lazım gəlsə Cavidanın Baharı əldə etməsinə kömək etmək də istəyirdi. Sadəcə bu lənətə gəlmiş qısqanclıq hissini kökündən dəf etmək mümkün deyildi.
-Bahar çox pisdir. Yaşar ona nə isə edib, mənə heç nə demir.
-Necə yəni? Nə edib? Cavidan nə baş verib, hər şeyi başdan danışa bilərsən?
-Mariya, - Cavidan bir