və Yaşar nəyə hiddətləndiyini özü də bilmədən evi tərk etdi. Bu dəfə qapını açar ilə bağlamadı, sadəcə çırpdı və evdən çıxdı. Adamı diksindirən səsin heç bir təsiri olmayan qız ərinin yarım qalmış yeməyini, ardınca da tavadakı qalan yeməyi yedikdən sonra ayağa qalxdı, bir başa hamama üz tutdu və barmağını boğazına qədər salıb, az öncə yediyi hər şeyi ,heç həzm üçün yola düşmədən yolundan geri qaytardı. Bura gəldiyi gündən bu artıq adət halını almışdı. Bahar demək olar ki, məhz qaytarmaq üçün yeyirdi. Bunu niyə etdiyini bilmirdi, lakin lazim olduğunu düşünürdü . Mədəsi özü ona siqnal göndərir və hər şeyi onun içindən götürməsini tələb edirdi. Bahar zəif düşən bədəninə verə biləcəyi ən ağır cəzaları vermək fikrində idi, amma nə etsə də, bu ağrılar onu digərlərindən didərgin sala bilmirdi. Heç nəyi unutdurmurdu.
Cavidan Mariyadan bir gün daha gözləyib , sonra Baharı görməyə getməsini xahiş etdi. O ,bu gün Yaşar ilə bir daha danışmağa çalışıb, nə baş verdiyini öyrənməyə cəhd edəcəkdi. Bəlkə ,hər şey başqa cür idi və o özü hər şeyi şişirdirdi. Axşama yaxın o, dostunun ofisinə gəldi və işləri bitmiş Yaşarı iş masası arxasında fikirli halda tapdı. Yaşar onu içəri qəbul edəndə də , içmək üçün nə istədiyini soruşanda da, Cavidana qarşıdakı söhbətə ehtiyac olmadığını, bunu istəmədiyini göstərməyə çalışırdı. Lakin Cavidan geri çəkilmədi və onunla qarşı-qarşıya oturub , heç düşünmədən söhbətə başladı.
-Yaşar, məncə uzatmağa ehtiyac yoxdur.
-Nəyi?
-Sən yaxşı bilirsən nəyi. Gəl, hər şeyi açıq danışaq. Sən heç vaxt məndən nəyisə gizlədə bilməmisən. Bundan sonra da gizlədə bilməyəcəyini sənə deməyə gəlmişəm.
-Cavidan...
-Mənə hər şeyi olduğu kimi danış; nə baş verib? Sən Bahara nə etmisən; niyə o bu haldadır?
-Cavidan , məncə arvadım ilə aramda baş verənləri sənə danışmağım yersiz olar,- Yaşar son gücünü səbrini idarə etməyə sərf edirdi.
-Yaşar, bir daha soruşmayacağam, de görək, nə olub?
-Mən də bir daha təkrar etməyəcəm: mənim işlərimə burnunu soxma!
-Soxmazdım! Əgər