qəzəb toru ilə örtülən Yaşar buna önəm vermədi. Bahar yediyi hər şeyi qaytarmışdı, buna baxmayaraq, ürəyi bulanırdı. Yaşar onu içəri itələyib qapını örtəndə qız başını əli ilə tutdu və müvazinətini saxlamağa çalışdı. Uzun müddət ayaq üstə qala biləcəyinə şübhə edirdi.
-Mən elə də bilirdim ki, sən qapının açıq qalmasından istifadə edəcəksən!- Yaşarın dişləri yenə qıcandı.- Günah məndədir ki, sənin kimisinə imkan verirəm və sən fürsəti əldən vermirsən! Nədir? Hara gedirdin? Yenə sevgilinin yanına? Yoxsa yenə məndən Cavidana şikayət etməyə? Deyəsən, dünən onun sinəsinə ağlamaq kifayət etməyib ,hə?- Yaşar danışır , amma bütün bunları eşitməyən Bahar yerində dura bilmək üçün mübarizə aparırdı. Nəhayət, Yaşar onu qollarından tutub
-Cavab ver!- deyə silkələyəndə Baharın süst bədəni ərinin qolları arasına düşdü. Yaşar bu gözlənilməzlikdən özünü itirib həyat yoldaşı ilə birlikdə yerə endi və onu belindən tutub