ğ olun. Bir neçə addım irəliləmişdik ki, qadın yenidən dilləndi. - Bilirsiniz, yoldaşım bilsə ki, mən ondan xəbərsiz ağır zənbillər daşımışam, mənə çox qəzəblənəcək. Əslində, məni sevdiyi üçün belə etdiyini bilirəm, ancaq nə edə bilərəm, mən də onu çox sevirəm və istəmirəm yorulsun. - Mən sizi başa düşürəm, amma yoldaşınız haqlıdır, çünki siz ihamiləsiniz və ağır yük daşımamalısınız. - Bilirəm, onun əziyyət çəkməsinə dayana bilmirəm. Gənc qız o qədər səmimi və içdən danışırdı ki, istəmsizcə həyat yoldaşı ilə aralarındakı məhəbbəti qısqanmışdım. Mənim yoldaşım deyil mənə qıymamaq, imkanı olsa dünyanın ən ağır yüklərini belə mənə daşıtdırardı. - Evimiz buradır. Qadının səsinə başımı qaldırıb evlərini süzdüm. Təzə tikilmişdi ev. Balaca və olduqca sadə görünsə də, əsl yuvaya bənzəyirdi. Xanımın özü kimi mənzilləridə çox səmimi idi. - Adınızı öyrənmədim, - Hümeyra… Siz? - Gül… Hümeyra xanım, xahiş edirəm buyurun içəri, qonağım olun. - Zəhmət çəkməyin. Rayona getməliyəm gecikirəm. - Çox sağ olun, çox təşəkkür edirəm. - Dəyməz. Tam bu sırada evdən çıxan adamı görməyim yerimdə donmağıma səbəb olmuşdu. O, adam Onurdan başqası deyildi… Mənim ilk məhəbbətim. Aman ALLAHIM bizə doğru gəlirdi. Dəyişmişdi bir az… Əvvəlki halından qat - qat daha yaraşıqlı görünürdü. Dəyişməyən bir tək doğma təbəssümü və isti baxışları idi. Yanımıza çatıb gecə kimi zülmət gözlərini təəccüblə üzümdə gəzdirdi. - Hümeyra xanım, bu həyat yoldaşım Onurdur. Gül həyat yoldaşını mənə təqdim etdikdən sonra Onura tərəf dönüb işarət dilində nələrsə danışmağa başladılar. Ötən illər ərzində, Onurla qarşılaşacağımı düşünürdüm, amma bu qarşılaşmanın mənə bu qədər yaxşı gələcəyini düşünmürdüm. Sanki uzun illərdir görmədiyim bir doğmamı görmüşdüm. Hər zaman həyəcanlanacağımı və əvvəlki kimi ürəyimin sürətlə döyünəcəyini fikirləşirdim, lakin fikirlərimin əksi olmuşdu. Onurun evləndiyini və tezliklə ata olacağını görmək sevindirmişdi məni. Bəlli idi ki, Gül həyat yoldaşını həqiqətən çox sevir, çox hörmət edirdi.