a sonra gülümsədi. Gözləri parlayaraq başını razılıq mənasında yellədi. Daha sonra əlini uzadıb maşının "saxlancından" kağız, qələm çıxararaq yazmağa başladı. Bitirdikdən sonra ənənəsinə sadiq olaraq kağızı iki barmağının arasında arxaya tərəf dönüb mənə uzatdı. "Gül məni çox sevir, mən də onu" Daha sonra işarət barmağını mənə tərəf uzadıb sual dolu baxışlarını üzümdə gəzdirdi. Başa düşdüyüm qədəri ilə o, da mənim xoşbəxt olub olmadığımı soruşurdu. Evlilik həyatımda yaşadığım problemləri əlbəttə ki, Onura danışası deyildim, çünki bunlar sadəcə məni maraqlandırırdı. Bu səbəbdən başqası ilə paylaşmağım düzgün deyildi. Sadəcə gülümsəyib başımı yellədim. Əslində isə heç xoşbəxt deyildim, həm də heç… Maşın xəstəxananın həyətində dayandığında Onur təkrar kağıza bir şeylər qaralayıb mənə uzatdı. “Hümeyra, sənin xoşbəxt olduğunu öyrəndiyimə çox sevindim. Gül sənin haqqında bilir, amma sənin “o” qadın olduğunu bilmirdi, ona görə təəccübləndim bir az əvvəl. Əslində, bilsəydi də heç nə dəyişməzdi, çünki onun qəlbi sevgi ilə döyünür. Hümeyra, görürəm ki, sən də mənim kimi keçmişi keçmişdə qoymusan. İkimiz üçün də ən yaxşısı budur” Onurun da mənimlə eyni düşünməsi məni sevindirmişdi. - Düzdür. Keçmiş keçmişdə qalıb. İndi sən də həqiqi xoşbəxtliyi tapmısan, mən də. Əsas olan da elə budur. Onur gülümsəyib başını yelləməklə yetinmişdi. Baxışlarımı yenidən onun zülmətlərinə zillədim. Onurun gözlərində məhəbbətinin yaratdığı huzur vardı. Maşından enib təkrar baxışlarımı ona çevirdim. - Onur, məni gətirdiyin üçün təşəkkür edirəm… Təmiz qəlbinə layiq bir qızla ailə qurmusan və çox yaxında ata olacaqsan. İnan ki, bunun üçün çox şadam. Ümid edirəm çox xoşbəxt olarsan. Onur yenə kağıza bir şeylər qaralayıb mənə uzatdı. “Çox sağ ol, mən də səni xoşbəxt gördüyüm üçün çox şadam, inşAllah daha da xoşbəxt olarsan” Sağollaşıb xəstəxanaya doğru irəlilədim. Onur mənim ilkim idi, hər baxımdan. İlk məhəbbətim, ilk həyəcanım, ilk səhvim. Mən onun sayəsində bir çox şey öyrənmişdim. İndi də, heç