Qeyri-ixtiyarı o da gülümsədi.Sonra yenə Sara ilə olan şəkil çıxdı rastına və üzü yenidən tutqunlaşdı. Daha sonra marağına məğlub olaraq Səlimin hesabını axtardı. Ər-arvad olsalar da ,heç bir-birini izləmirdilər. Hətta Aylin Səlimin hesabını görməmişdi belə. İndi onu axtarmağa başladı və tapdı. Hesabda ilk rastına çıxan status fikirlərini əsir aldı."Sevginin var olduğuna şübhəm yoxdur. O,sadəcə bir dəfə gələr və səni ya məhv edər ,ya dəli edər". Bir anlıq Səlim haqqında elə də çox şey bilmədiyini xatırladı. Düzdür, müəyyən şeyləri qaynanası ona demişdi,amma Səlimə elə də bələd deyildi. Onu tanımaq istəsə də, Səlim araya dəmirdən divarlar hörürdü. Buz kimi olan bu dəmirlərə toxunmaq belə olmurdu,nəinki o dəmirləri keçmək.Telefona baxanda Saatın 8dən keçmiş olması Aylini təəccübləndirdi." Səlim nəcəb durmayıb bəs? İşə getmək üçün artıq durmalı idi axı".Aylin narahat olmağa başladı. Özünü güclə saxladı gedib otağının qapısını döyməmək üçün. "Bəlkə, nəsə olub", - deyə düşündü. Bunu düşünməsi ilə özünü Səlimin otağının qapısının önünə atması bir an çəkdi. "Sadəcə, yaxşı olub - olmadığını soruşacaqsan. Cəsarətli ol. Uzaqbaşı səni kobudlayacaq. Əşi, nə olar, olar",-deyib qapını döydü. Səs yox idi. Bir daha qapını döydü.
-Səlim ordasan?..Səlim.. Girirəmaa.
Səs gəlməyincə Aylin qapını açıb otağa girdi. Səlim mışıl-mışıl yatırdı. Yaxına gəldi. Səlimi oyatmaq istədi,sonra fikrindən daşındı. "İndi heç onun acı sözlərini eşidəcək halda deyiləm "—deyərək çıxmaq istədi. Bu vaxt ayağı dolaba dəyib səs çıxardığı üçün Səlim oyandı və çevrildi. Aylini görüb təəccübləndi.Gözləri qıpqırmızı idi. Səlimin danışmasını gözləmədən cəld özünü müdafiə reaksiyası verdi.
-Mən səni oyatmaq üçün gəlmişdim.
-Yaxşı etmisən,-deyərək gözlərini yenə də yumdu. Aylin Səlimdən kobud cavab gözləyərkən Səlimin sadəcə"Yaxşı etmisən" deməsi Aylini təəccübləndirdi. Yaxına gəlib:
-Səlim yaxşısan ,-dedi.
-Yaxşıyam,-dedi. Səsi tutulmuşdu..
-İşə getmirsən?
-Yox. Bəlkə,bir azdan gedərəm.
-Niyə ki? -