- dedi təlaşla Aylin.
-Heç nə, bir az yuxum gəlir,-dedi Aylinə üzünü çevirib.
Əlini Səlimin alnına dəydirəndə Aylin onun yüksək hərarəti olduğunu görüb təlaşlandı.
-İlahi,Səlim, sənin hərarətin var ki. Yanırsan sən.
-Yox, yaxşıyam.
-Dayan bir görək. Nə yaxşı?
Səlimin köynəyi islanmışdı. Tərləmişdi.
-Səlim, sənin geyimin də islaqdı. Dur ayağa dəyiş əynini.. Dayan,mən sənə tapım geyim, - dedi və dolabı açıb pijamalarından çıxarıb çarpayının üstünə qoydu...Sonra Səlimə köynəyini çıxarmağa və yenisini geyinməyə kömək etdi.
-Uzan indi,-deyərək Səlimin üstünü örtdü,-mən aşağı düşüm. Gələcəm. Sən durma yerindən,-deyərək barmaq silkələdi və cəld aşağı düşdü.
Aylin mətbəxə düşüb cəld Səlimə şorba bişirməyə başladı. Bütün bacarığını ortaya qoydu. Sevgisini qatdı. Sevdiyi birinə yemək hazırlamaq onun xoşuna gəlmişdi. Yeməyi hazır edib bir qaba çəkib Səlim üçün gətirdi. Qapını açıb içəri girəndə Səlim gözlərini yummuşdu. Qapının səsinə gözlərini açdı.
-Dur,bunu ye,Səlim,-deyərək sinini Səlimin önünə yerləşdirdi..
-Niyə əziyyət çəkirdin,Aylin,-deyərək məhcub baxışları ilə Aylinə baxdı.
-Yox. Nə danışırsan? Nə əziyyət? Cəld yeməyini ye. Gülnarə xala kimi bişirə bilməsəm də,pis deyil,-dedi və gülümsədi.
-Sən bişirdin???- həqiqi təəccüblə Aylinə baxdı.
-Hə. İki gün olan deyil Gülnarə xala. Ona görə də hazırladım, - dedi və Səlimin şorbanı yeməsini gözlədi.
-Zəhərlənmərəm, görəsən, -deyərək Səlim saxta qorxu ilə Aylinə baxdı.
-Sağ ol da. Mən sənin üçün bişirim. Sən bəyənmə. Yemə onda, - deyib boşqabı Səlimin önündən çəkəndə Səlim Aylinin əlindəki boşqabı saxladı. Bu an əllərinin təması ilə baxışları qarşılaşdı.
-Zarafat edirəm. Qoy qalsın. Görüm, necə bişirirsən? - deyərək əlini Aylinin əlindən çəkdi.
-Yaxşı, ye. Dua et ki,xəstəsən. Yoxsa məni ələ saldığın üçün yeməyi alardım,-dedi. Aylin sanki aşpaz,Səlim isə yemək tənqidçisi idi. Səlimin onun yeməyinə verəcəyi qiyməti səbrsizliklə gözləyirdi.
Səlim gülümsəyərək yeməyin dadına baxdı və üzündə xoş bir