məmnuniyyət yarandı.
-Hmm. Doğrudan da, dadı gözəldi.
Aylin gülümsəyərək :
-Doğrudan, deyirsən? - dedi.
-Həə, çox ləzzətlidi, - dedi və yeməyini iştahla yeyib bitirdi.
-Çox sağ ol, həkim xanım,-deyə Aylinə gülümsədi. Aylin hər dəfə Səlim ona gülümsəyəndə bu təbəssümün içində itib batırdı. Nəsə deməyə çətinlik çəkirdi. Ürəyinin ritmini dəyişən bu kişi hər dəfə ona gülümsəyəndə ona özü də bilmədən dünyaları bəxş edirdi. Bir ömür sadəcə beləcə Aylin üçün gülümsəsə,ona bəs idi.
-Nuş olsun.
Aylin qabı da alıb çıxanda Səlim məmnuniyyət dolu baxışları ilə Aylini müşayiət edirdi. Baxışları bir-birindən qopmaq istəməsə də, ağılları "O, sənə aid deyil. Qabağına dön" deyə əmr edirdi.
-Uzan,dincəl sən. Mən gəlirəm,-deyərək otaqdan çıxdı. Mətbəxə keçib nanə ilə almanı qaynatdıqdan sonra içində limon da sıxıb birbaşa Səlimin otağına çıxdı. Qapını döyüb Səlimin icazəni alıb içəri daxil oldu . Səlim uzanmışdı.
-Səlim qalx ,bunu iç ,hələlik. Sonra sənə dərman da verəcəm.
-Bu nədir ki?-deyib stəkanı Aylindən aldı.
-İç , bilərsən,-deyib hökmlə baxdı.
Səlim ondan bir qurtum alan kimi üzünü turşutdu.
-Aylin, bu çox turşdu, -deyərək fincanı yerə qoydu.
-Olsun. İçməlisən. Bəyzadəmizə hələ ki, bunu içmək lazımdır. Çox faydalıdır, - fincanı məcbur Səlimin əlinə verdi.
-Axı mən turş sevmirəm.
-Özünü soyuğa vermədən öncə düşünəydin. Allah bilir,dünən harda soyuğa vermisən özünü ,-deyərək sınayıcı baxışlarını Səlimin simasında dolandırdı.
-Aylin,içə bilmirəm,-deyərək üzünü haldan -hala saldı.
-Səlim, elə bil uşaqsan. Tez elə, onu iç, - sözü elə hökmlə demişdi ki,Səlim az daha onu bir nəfəsə içdi. İçərkən üzünün aldığı şəkil Aylinin üzünü güldürmüşdü.
-Afərin, mister turşumuş sifət.
-Mister qaraqabaqdan turşumuş sifətə keçdik artıq,-deyib güldü və stəkanı Aylinə verdi,-məmnun qaldınız, sinyora ?
-Hələ ki ,hə. İndi isə uzan və yat. Mən isə aptekə gedirəm. Qalxma yerindən. Eşitdin,-dedi və qaşlarını çatıb Səlimə baxdı.
-Yaxşı,xanım.
-Afərin.
Aylin çıxandan sonra Səlim