m uzandı.
Aylin isə bayıra çıxan kimi telefonuna gələn zəngə cavab verdi.
-Nigarım ,salam.
-Aylin , canım, necəsən?
Səlim yatmaq istəsə də,susuzluq güc gəldiyi üçün aşağı düşdü.
-Mən yaxşıyam. Amma Səlim yaxşı deyil, xəstələnib. Ürəyim gəlmədi onu bu cür qoyub gəlməyə. Bu dəfə mənsiz keçər də əyləncəniz.
-Aylin, mən də gedə bilən deyiləm. Bu gün Əli gəlir.
-Doğrudan? Lap yaxşı. Onda sən bu gün, yəqin ki, onunlasan.
-Hə, bir azdan onu qarşılamaq üçün havalimanına gedəcəm. Mən gərək hazırlaşım, əzizim. Mən də sənə gələ bilməyəcəyimi demək üçün zəng etmişdim elə.
-Oldu ,canım. Mən qızlara qrupda yazıb deyərəm getməyəcəyimizi.
-Oldu Aylinim. Hələlik. İmkan olsa ,axşam danışarıq.
-Yaxşı, Canım mənim, hələlik.
Telefonla danışığını bitirib geri dönəndə Səlim arxasında görüb diksindi:
-Ah, Səlim... Bu arxadan səssiz gəlmələr səndə bir vərdiş halını alıb deyəsən. Ürəyim düşdü.
-Bağışla, qorxutmaq istəmədim. Sən də hər şeydən qorxursan.
-Nə edim. Səni yuxarıda bilirdim axı...Sən isə ruh kimi arxamda dolanırsan... Doğrudan, sən niyə yatmırsan? Niyə burdasan?-deyə üzünə əsəbi görünüş verdi.
-Susadım. Ona görə düşdüm.
-Mən sənə ilıq su hazırlamışam. Elə onu gətirəcəkdim,-deyərək mətbəxdən suyu götürüb Səlimə uzatdı.
-Hər şeyi də düşünürsünüz , həkim xanım,-deyə mənalı baxışlarını Aylinin üzündə gəzdirdi.
-Necə olmasa da ,indi sən mənim xəstəmsən.
-Sən hardan bilirsən?-dedi və dediyinin fərqinə indi vardı. Aylinin dediyini yalnış yerə yozmuşdu.
-Necə ki hardan bilirəm? Xəstəsən də.
-Sən məni boşla... Nə danışdığımı da bilmirəm. Mən sənin xəstənəm. Orası düzdür,-dedi. Xəstə sözünü xüsusi əda ilə işlətdi. Amma Aylin bu mənanı anlamadı.
-Mən gedim sənə dərman alım. Sənin qızdırman var. Tərslikdən evdə hər dərman var. Qızdırma dərmanı yoxdur.
-Dərmana ehtiyac yoxdu. Mən yaxşıyam.
-Səlim, inadın yeri yoxdu. Görürəm ki, yaxşı deyilsən.
-Sən harasa gedəcəkdin, hə? Mənə görə qalma.
-Səlim, bəsti danışdın. Sən nə qədər danışırsan? Deyəsən,xəstə olanda boşboğaz