Bolum 11

Əslində,ən gözəl günlər hələ qabaqda olur. Pis günlər də eləcə. Ən xoş günümüzdə bundan da çox sevinə biləcəyimizi ağlımıza da gətirə bilmirik. Bir uşaq dünyaya gəlir və biz buna sevinirik. Ondan daha gözəl hissin olmayacağını düşünürük. Sonra o uşaq gülür, ilk addımını atır, ilk sözünü deyir. Onda anlayırıq ki, bu daha gözəl hiss imiş. Həyatda hər zaman ən yaxşısı və ən pisi var. Və bu həyatda ən pis şeylər də, ən yaxşı şeylər də səbəbsiz olmur.
Axşam gec yatsa da və baxmayaraq ki, bu gün işə getməyəcəkdi,yenə də Aylin səhər tezdən durmuşdu.Erkən qalxmaq onda bir vərdiş halını almışdı. Uşaqlıqdan səhər erkəndən qalxan Aylin hələ 7dən gec durduğunu xatırlamırdı... Telefonu qaldırıb saata baxdı. İsti yataqdan durmaq nə qədər çətin olsa da, durdu. Əl-üzünü yumaq üçün vanna otağına keçdi. Bu gün qızlarla görüşüb bir az əylənmək istəyirdilər. Özlərinə qız-qıza şənlik etmək istəyirdilər. Demək olar ki ildə iki dəfə beləcə qızlarla yığışardılar. Yemək yeyər,rəqs edər ,hətta maraqlı oyunlar da oynayırdılar. Çox şən keçən bu "qızlar bayramı"nı hamı səbirsizliklə gözləyirdi. Baxmayraq ki, görüşləri günortadan sonra idi,Aylin qalxıb indidən hazırlaşmaq istəyirdi. Bu gün Gülnarə xala da olmayacaq idi. İki günlük icazə almışdı. Mətbəxə enərək özünə çay qoymuşdu. Çayın qaynamasını gözləyərkən telefonda yazılan mesajlara cavab verirdi. Çay dəmləyib özünə çay süzərək yerini salondakı kresloda aldı. Özünü kreslonun ağuşuna sərələyib telefonda qurdalanmağa davam etdi. İnstaqram hesabına gələn bildirişlərə baxaraq çayını qurtumlayarkən təsadüfən rastına Sara və Səlimin birgə çəkdikləri şəkil çıxdı. Paylaşanın adı Sara Həsənova idi. Şəkli yaxınlaşdıraraq bir daha nəzər saldı. Qısqanmağa heç bir haqqı olmadığı təqdirdə Səlimi qısqanmağa başladı. Cəld hesabdan çıxdı. Səlimi başqa biri ilə görməyə dözə bilmirdi. Ürəyi partlayırdı. Sonra yenidən instaqram hesabına girib Saranın hesabında olan digər şəkillərə də baxdı. Səlimin gülümsəyərkən tək çəkdirdiyi şəklinə baxdı.