saxlayın ki, insulin bədənin müxtəlif nahiyyələrindən müxtəlif cür də sorulur: məsələn, ən tez sorulma qarın ətrafı nahiyyədə olur. Buna görə də qida qəbulundan əvvəl bu hissəyə qısa müddətli insulin yeritmək lazımdır. Prolangir olunmuş insulin formasını isə bud və ya sağrı nahiyyəsinə yeritmək olar, bazuya sərbəst yeritmə məsləhət görülmür, belə ki, dərialtına və əzələyə düşmə ehtimalı var. Beləliklə də, inyeksiya nahiyyəsinin dəyişməsi hər gün eyni olmalıdır, əks halda bu vəziyyət qanda şəkərin tərəddüd etməsi ilə nəticələnə bilər.


Bunlardan əlavə yadda saxlayın ki, inyeksiya nahiyyəsində sorulmanı zəiflədən qalınlaşmanın əmələ gəlməsinə şərait yaratmamalısınız. Bunun üçün tez-tez inyeksiya yerini dəyişin, belə ki, hər bir inyeksiya arasındakı məsafə 2 sm.-dən az olmalı deyil. Yüxarıda dediklərimizə əməl etmək məqsədi ilə şprisi və ya şpris-qələmin ucluğunu tez-tez dəyişin (məsləhətdir ki, hər 5 iynədən sonra).

İnsulin pompaları.
Şəkildə insulin dozatoru adlanan (xarici ədəbiyyatda onu insulin pompaları adlandırılar) cihaz göstərilmişdir. Onlar bədənə quraşdırılmış iynə vasitəsi ilə (inyeksiya yerini hər 2-3 gündən bir dəyişmək lazımdır) sutka ərzində qısa müddətli (ultraqısa müddətli) insulini zəif sürətlə bədənə yeridir .Beləliklə də insulinin bazal sekresiyasını təqlid edir. Hər yeməkdən əvvəl (təkcə əvvəl yox, həm də əsas) xəstə qanda şəkəri ölçür, sonra nə və nə qədər yeməli olduğunu planlaşdırır, özü qısa müddətli insulinin dozasını hesablayır və pompanın düyməsini basmaqla onun yeridilməsinə nail olur.


Əlbətdə ki, pompa vasitəsi ilə insulinoterapiya daha çox sağlam şəxslərdə insulin sintezinini xatırladıb, bəzi üstünlüklərə sahib olur, məsələn: “sübh şəfəqi” fenomenindən azad olmağa, inyeksiya sayının azaldılmasına, qəbul edilmiş karbopidratların miqdarı və yemək arası müddətdə nisbətən çevikliyin təmin edilməsinə nail olunur. Lakin nəticə etibarı ilə insulin pompaları ilə müalicə ilə gün ərzində bir neçə dəfə şpris və ya şpris-qələmlərlə