dəfə o, səsinə heyfi gəlmədən ucadan hayqıraraq ağlayırdı. Onun bu halından məmnun olacağını gözləyən Yaşar isə əksini hiss edir; o, qızın ağlamasına dözmədən başını əlləri arasına alıb , -Sus!- deyə çəmkirirdi. Onu eşitməyən Bahar isə əksini edir və ağrının təsirini havaya buraxmaq cəhdləri onu həqiqətən rahatladırdı. Baharın səsi televizordakı müğənninin səsi ilə qarışır və bütün otağı öz cənginə alırdı. Yaşar əsəb ilə yuxarı çıxdıqdan sonra dəqiqələr keçmiş, yerində hərəkətsiz uzanan Bahar indi kiçik hıçqırıqlar içərisində boş nəzərlərini tavana dikmişdi. "Şşş, balaca qız, şşş, hamısı keçəcək, hamısı unudulacaq... Sakit ol, sakit...Sən dinmə, sən şikayətlənmə..." Bahar yorğunluğa batan gözlərini yumdu və özünü , əzaba düçar olmuş bədənini dərin yuxuya təslim etdi. Yaşar hamamdan çıxandan bəri artıq bir saat keçmişdi. O, pəncərədən boş olan küçəni seyr edir və az öncə orada dayanan avtomobilin rəngini xatırlamağa çalışırdı. Əgər , bir daha həmin insanı burada görsə, nə edəcəyini düşünmək belə istəmirdi. Sənan az imiş kimi , indi də Cavidan onun əsəblərini sınayır və bu əsəb partlamasının düz ortasında hər zaman Bahar dayanırdı. Az öncə etdiklərini xatırladıqca, Yaşar özünə nifrət edir, lakin bir az sonra haqq qazandırıb , yenidən ürək ilə beyin mübarizəsində nifrət qaynayan hisslərini qalib çıxarırdı. Aşağıda televizorun səsi dinmirdi. Yaşar dünən huşunu itirən Baharı xatırlayıb, özünü sadəcə yoxlamaq lazım imiş kimi fikirlər ilə rahatladaraq aşağı endi. Qurşağından aşağı sarıdığı dəsmalı divana çatana yaxın bərkitdi, sanki az öncə burada çılpaq olan o deyilmiş kimi. Yerə atdığı geyimlərini; köynəyini, pencəyini və şalvarını yığıb ayağa qalxanda Bahara nəzər yetirdi. Pultu əlinə alıb, onu təngə gətirən televizorun səsini kəsdi. Bahar üzərini Yaşar tərəfindən cırılmış paltarı ilə örtməyə çalışmışdı. Yatırdı, amma Yaşar onun yatısında qəribəlik sezib qıza toxunmağa çalışdı. Əlini az öncə onun qolları arasında istidən yanan qızın dərisinə toxunduranda şok yaşadı.