Bölüm 31 Bahar üzünə səpilən su çilələrinin təsiri ilə oyanmağa başladı. Yaşar onu qonaq otağındakı divana uzatmış ,əlində su olan stəkan ilə yanında oturmuşdu. Üzündə təlaş, gözlərində qorxu ona baxırdı. Bahar dikəlmək istəyəndə əlindən tutub ona kömək etməyə çalışsa da, qız rədd etdi və özü qalxmağa başladı. -Necəsən?- səsi də simasından fərqlənmirdi. Bahar başını təsdiq ilə buladı və udqundu. -Yaxşıyam, sadəcə başım fırlandı. -Hazırlaş , həkimə gedək, - Yaşar ayağa qalxdı, amma Bahar dərhal etiraz etdi. -Lazim deyil. -Mən səndən soruşmuram. Dur və hazırlaş, - onun səsində açıq-aşkar təhdid var idi. Bahar isə heç tərpənmədi və artıq hərəkətə gələn ərinin ardınca -Getməsəm nə edəcəksən ki?- deyə istehza ilə dilləndi.- Hər şeyə etdiyin kimi ,məcbur edəcəksən?- kinayə üzünü sardı. Yaşar ayaq saxlayıb əlindəki stəkanı sıxmaqla məşğul idi, amma ona tərəf çevrilmirdi. -Sən bundan artıq heç nəyi bacarmırsan. Hamınız beləsiz. Nəyisə məcburi şəkildə etməklə kişiliyinizi sübut edirsiz. Əslində isə, zəif və köməksiz varlıqlarsız. Yerə zərbə ilə vurulan stəkan çilik-çilik oldu. Səsə diksinməyə macal tapmamış onun qollarından tutub sıxan Yaşar qızı silkələyəndə , Baharın böyümüş gözləri öz hədəqəsini tərk etməkdə idi. -Mən nəyi bacardığımı sənə göstərmişəm! Sənin kimi biri mənə ağıl öyrədə bilməz! Başına nə gəlirsə , sən özün günahkarsan! - onun dişləri bir-birinə sıxılır, çənəsi əsəb titrəyişi ilə əsirdi. -Məni özümdən çıxarma! -Burax! İncidirsən!- Bahar dolan gözlərini yumdu və onun əlindən qurtulmaq üçün cəhd etdi, amma hər şey boşuna idi. Qızın arıq , zəif qollarını ilan kimi saran kobud barmaqlar öz izini çoxdan ağ dəridə qoymuşdu. Yaşar onu arxaya itələyərək geri çəkildi və əli ilə alnını tutdu. -Günah məndədir ki, sənin kimi birini fikirləşirəm. Sən buna layiq deyilsən! Ona görə payına düşən əzabı çəkərək yaşa, vaxtı gələndə də səni ən adi zibil kimi tullayacağam! - sözlər Baharın onsuz yaralı qəlbini deşib keçdi və hələ durmayan qanı bir az daha axıtdı. Yaşar yuxarı